باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
تالیران وزیر خارجه ناپلئون او را در سال [[۱۸۰۳ (میلادی)|۱۸۰۳]] بسمت وابسته سفارت فرانسه در رم منصوب نمود در آنجا [[مادام دوبسون]] با او بود و در همین شهر درگذشت او بزودی پس از مرگ معشوقه از سمت خود کناره گیری کرد و در سال [[۱۸۰۷ (میلادی)|۱۸۰۷]] از ناپلئون انتقاد شدیدی کرد و او را به نرون تشبیه کرد و در نتیجه روزنامه او توقیف شد. شاتو در سال [[۱۸۱۴ (میلادی)|۱۸۱۴]] آثار سیاسی خود را که بر ضد ناپلئون نوشته انتشار داد لذا لوئی هجدهم او را ارزنده ترین مرد معرفی کرد و او را وزیر خارجه نمود. ولی او پس از مدتی با خاندان سلطنتی نیز درافتاد و در سپتامبر [[۱۸۱۶ (میلادی)|۱۸۱۶]] مغضوب واقع شد در زمان سلطنت لوئی فیلیپ وی در عین ناامیدی می زیست اثر معروف میلتون شاعر انگلیسی را به نام "بهشت گمشده" در زمان سلطنت لوئی فیلیپ ترجمه نمود و در آخر عمرش خاطرات پس از مرگ را نوشت و بیک ناشری داد که پس از مرگش آن را منتشر کند ولی ناشر در زمان حیاتش آن را منتشر ساخت.
 
او در این کتاب غرور, خودپرستی و عدم صداقت خود را بخوبی نشان می دهد. آثار اوا آمیخته ایآمیخته‌ای از سبک کلاسیک و رماتتیک لست و در آنها لطافت, احساس قوی, ظرافت هنری و دلشکستگی و نومیدی به چشم می خورد چنان که یسیاری از جوانان در قرن نوزده مپس از خواندن آثار او خودکشی می کردند.
 
وی در پایان زندگی سفرهایی به [[یونان]]، [[قسطنطنیه]]، [[فلسطین]] و [[اسپانیا]] کرد و در بازگشت به فرانسه به مبارزه با [[ناپلئون]] پرداخت.
 
{{رمانتیسیسم}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض:شاتوبریان، فرانسوا رنه د}}
{{نویسندگان و شاعران سده هجدهم میلادی فرانسه}}
{{مستند کردن|VIAF=7388218 |LCCN=n/80/38427}}
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:شاتوبریان، فرانسوا رنه د}}
 
[[رده:اشراف اهل فرانسه]]
[[رده:نویسندگان اهل فرانسه]]
[[رده:نویسندگان در سفر]]
[[رده:نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) فرانسه]]
 
{{Link FA|sv}}
۹۸٬۲۰۹

ویرایش