تفاوت میان نسخه‌های «عقد صلح»

بدون خلاصه ویرایش
(قرار دادن مقدار پیش‌فرض «ص» برای رده:واژگان حقوقی (هات‌کت))
'''صلح''' در [[فقه]] و [[حقوق]] [[ایران]] نوعی [[عقد]] لازم است که در آن دو طرفطرف، توافق بر امری می‌کنند که عنوان آن امر از عقود معروف از قبیل بیع، [[رهن (عقد)|رهن]]، [[اجاره]] و امثالهم نباشد. صلح در لغت به معنای سازش، آشتی کردن، توافق کردن، پیمانی که بر حسب آن دعوایی را حل و فصل کردن و پیمان تسلیم است.<ref>معین، محمد؛ فرهنگ فارسی، تهران، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۷۶، چاپ ۱۱، جلد دوم، ص۲۱۶۰ و ۲۳۲۳.</ref>
عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است.<ref>نوین، پروز و خواجه پیری، عباس؛ حقوق مدنی ۶، تهران، انتشارات کتابخانه گنج دانش، ۱۳۸۲، چاپ دوم، ص۲۳۷.</ref>صلح گاهی برای رفع اختلافات موجود و یا برای جلوگیری از تنازع احتمالی آینده صورت می‌گیرد و یا به‌جای یکی از عقود معاملاتی به‌کار می‌رود.<ref>[[ناصر کاتوزیان|کاتوزیان، ناصر]]؛ حقوق مدنی، عقود معین ۱</ref>