تفاوت میان نسخه‌های «تلفن رادیویی خودرو»

جز
روبات: اِعمال دستور خط فارسی و فرهنگ املایی
جز (ربات:تبدیل ناقص به خرد)
جز (روبات: اِعمال دستور خط فارسی و فرهنگ املایی)
ARP یک موفقیت بود و محبوبیت خوبی به دست آورد (۱۰۸۰۰ کاربر در سال 1977 و در نهایت 35560 کاربر در 1986)، اما در نهایت خیلی متراکم شد و به تدریج با فناوری جدیدتر NMT جایگزین شد. به هر حال، ARP تنها شبکه تلفن همراه با پوشش ۱۰۰ درصدی برای مدتها بود و محبوبیت خود را در گروه خاصی از کاربران حفظ کرد.
 
ARP در فرکانس 150MHz (تعداد ۸۰ [[کانال]] در باند 147.9-154.875 MHz) اجرا شد. قدرت انتقال از ۱ تا ۵ [[وات]] محدوده بندی شده بود. در ابتدا آن فقط از انتقال [[نیمه-دوطرفه]] استفاده میکرد،می‌کرد، بعدها، تلفن های دو-طرفه ی اتومبیل را معرفی کرد. به خاطر [[آنالوگ]] بودن، آن [[رمزگذاری]] نداشت و به خاطر همین تماس با دستگاه های پوینده قابل خواندن بودنند. این سیستم کار خود را با سرویس سوئیچ دستی آغاز کرد، اما در سال 1990 کاملاکاملاً خودکار شد، گرچه در آن زمان تعداد مشترکینش رفته رفته به 980 کاربر کاهش یافت. ARP از جابه‌جایی پشتیبانی نمیکرد، بنابراین تماس ها هنگام رفتن به سلول جدید قطع می شدند. اندازه هر سلول تقریباتقریباً ۳۰ کیلومتر بود.
 
اولین دستگاه های تلفن همراه ARP از نظر حجمی خیلی بزرگ بودند به خاطر همین هم در بدنه اتومبیل ها جاسازی می شدند که به یک گوشی در نزدیک صندلی راننده متصل بودند. همچنین ARP قیمت گرانی داشت. در سال 1990، گوشی های دستی برای ARP معرفی شدند اما خیلی محبوبیتی نداشتند، به خاطر اینکه سیستم هایی مانند NMT با تجهیزات جدید موجود بودند.
۲۴٬۴۵۸

ویرایش