تفاوت میان نسخه‌های «اصلاح»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۷ سال پیش
جز
جز
حتی اگر [[پهلوی]] اول را بزرگترین اصلاح طلب ایران بنامیم او نیز در نهایت اصلاح طلبی متفاوتی با نظر [[برنشتاین]] را نمایش میدهد. به نظر می رسد این اصلاح طلبی ریشه در '''فرهنگ خود محوری شرقی''' دارد.<ref>فرهنگ سیاسی ایران،دکتر سریع القلم،صفحه98</ref> در کتاب '''موانع توسعه سیاسی در ایران''' نوشته [[حسین بشیریه]] به طور مشروح در مورد شکست اصلاح طلبی بحث شده است. <ref>موانع توسعه سیاسی در ایران، حسین بشیریه، مقدمه</ref> این ریشه های فرهنگی ساختار مفهومی جدیدی برای اصلاح طلبی در ایران ساخته است.
 
در ایران شاید تنها کسی که با اندیشه های اصلاح طلبی اصیل آشنا بود و تلاش هایش تا حد زیادی در راستای تغییرات تدریجی و بنیادی پیش رفت، [[محمد مصدق]] بود.<ref>دکتر محمد مصدق - خاطرات و تالمات دکتر محمد مصدق – مشتمل بر دو کتاب:۱- شرح مختصری از زندگی و خاطراتم ۲- مختصری از تاریخ ملی شدن نفت در ایران - به کوشش ایرج افشار ص 88</ref> البته بسیاری از تحلیلگران مصدق را محافظه کار میدانند با این وجود در واقع مصدق که در بستر تحولات انقلاب مشروطه رشد کرده بود و از تبعات چنین انقلاب هایی آگاه بود به سوسیال دموکرات ها گرایش پیدا کرده بود.<ref>همان</ref> بارها در مضرات انقلاب و شکستن ناگهانی ساختارها سخن گفته بود و شاید بتوان گفت مصدق اولین کسی بود که مفهوم اصلاح طلبی را در ایران به شکل مدرن و برنشتاینی آن بنیان گذاشت. در کتاب خاطرات دکتر [[فاطمی]]، به دفعات از مصدق نقل شده بود که مشی من اصلاح طلبیست. اما با این وجود گرایش او به اندیشه های [[سوسیال دموکرات]] و همچنین وقوع [[جنگ سرد میان]] میان دو قطب ایدئولوژی باعث شد اصلاح طلبی با دخالت دول غربی و نیز تحریکات شوروی ناکام بماند و در [[کودتای 28 مرداد]] 1332 این گرایش به کلی توسط محافظه کاران حذف شود.<ref>همان</ref>
 
پس از آن دوباره مفهوم اصلاح طلبی دراوایل دهه 40 شمسی توسط [[محمدرضا پهلوی]] مطرح شد. او نیز همچون پدرش نتوانست تغییر عمده ای در ساختارهای سیاسی و اجتماعی ایران ایجاد کند. تغییرات فرهنگی و اقتصادی هم آنقدر نبود که بتوان گفت ساختارهای بنیادی آن تغییر کرده است. بنابراین شاه که اصلاحات را ناکام یافته است تصمیم می گیرد این ساختارها را با برنامه ای به نام [[انقلاب سفید]] یا [[انقلاب شاه و مردم]] پی بگیرد.<ref>ایران و انقلاب شاه و ملت، ۱۳۵۶، صفحه 78</ref>
۷۶

ویرایش