تفاوت میان نسخه‌های «اقتدارگرایی»

جز
با افول اقتدارگرایی به عنوان شیوه‌ی مشروع حکومت بعد از جنگ جهانی دوم و شروع محاکمات نورنبرگ در آلمان، روان‌شناسان سراسر جهان پرسش‌هایی را با این مضمون پیش کشیدند که چگونه افرادی از آلمان و سایر دولت‌های اقتدارگرا مجبور به ارتکاب جنایت علیه بشریت می‌شدند.
 
[[استنلی میلگرام]] روان‌شناس [[دانشگاه ییل]] در تحقیقی کوشید به این پرسش پاسخ دهد که آیا همه‌ة دست‌اندرکاران هولوکاست با توافقی اخلاقی دست به این عمل می‌زدند(یعنی همگی بر این باور بودند که آن افراد مستحقّ مرگ‌اند) یا این که تنها بر اساس مقتضیات جایگاهی که در آن قرار داشتند عمل می‌کردند (یعنی برای مثال سربازان چون موظف به پیروی از دستوراتدستور ها بودند، مرتکب آن اعمال می‌شدند، هرچند که آن دستوراتدستور ها به‌طور مستقیم ناقض باورهای شخصی آنان بودند). نتایج اولیه‌ی ازمایش میلگرام نشان داد که 65% شرکت‌کنندگان حاضر بودند در صورت دریافت دستور، تا سر حدّ مرگ به هم‌نوع خود آسیب برسانند. این تحقیق در سراسر جهان به نتایج مشابهی رسید.<ref>{{یادکرد|کتاب= Obedience to Authority; An Experimental View |نویسنده= Milgram, Stanley |ناشر= Harpercollins |سال=1974|شابک= 0-06-131983-X}}</ref>میلگرام این فرضیه را مطرح کرد که نتایج به دست آمده در ارتباط بادو عامل جداگانه هستند:
 
* نظریه‌ی همنوایی، فردی که توانایی تصمیم‌گیری ندارد، این کار را به گروه واگذار می‌کند. و
۷۶

ویرایش