باز کردن منو اصلی

پایی که جا ماند، کتابی است به نویسندگی سید ناصر حسینی‌پور[۱] که وی آنرا به یک گروهبان عراقی به نام ولید (سرنگهبان اردوگاه ۱۶ تکریت، که در زمان اسارت که او را بسیار شکنجه و آزار داده) تقدیم کرده‌است. این کتاب ۱۵ فصل دارد و پایان کتاب به اسناد و عکس‌ها و فهرست اعلام اختصاص دارد.

پایی که جا ماند
Paie ke Ja Mand.jpg
تصویر جلد کتاب
نویسندهسید ناصر حسینی‌پور
محل نشرایران
موضوعجنگ ایران و عراق
سبکخاطرات
زبانفارسی

نویسندهویرایش

سید ناصر حسینی‌پور (۱۹۷۱) نویسنده، خاطره‌نویس ایرانی و دیپلمات فرهنگی است که برای اثرش پایی که جا ماند شهرت فراگیر یافت؛ کارمند «میز ادبیات مقاومت» بخش «جنگ نرم» در دبیرخانهٔ شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران است.[۲][۳] از اهداف نویسندگی او ثبت خاطرات دوران اسیری‌اش در جنگ ایران و عراق ذکر شده‌است.[۴][۵]

ثبت خاطرات دوران اسارتویرایش

سید ناصر چهارده سالگی به جبهه می‌رود و شانزده سالگی در آخرین روزهای جنگ، در حالی که دیده‌بان است و در واحد اطلاعات فعالیت می‌کند، در جزیره مجنون به اسارت عراقی‌ها درمی‌آید؛ وقتی اسیر می‌شود یک پایش تقریباً قطع شده و به رگ و پوستی بند بوده‌است.

حسینی در زمان اسارت با زحمت و بطور پنهانی خاطراتش را که در 23 صفحه به صورت بسیار فشرده و تنها با ذکر نکات کلیدی نوشته؛ در عصایش نگهداری می‌کند و پس از اسارت موفق می‌شود این خاطرات را با خود به ایران بیاورد.[۶]

او به روایت اتفاقاتی که در جبهه و دوره اسارت گذرانده، پرداخته و نوشته‌است که زمان اسارت پایش عفونت کرده و نهایتاً عراقی‌ها پایش را قطع می‌کنند. سید ناصر جزو بیست هزار اسیر ایرانی در تکریت است که مفقودالاثر و از حقوق اسیر جنگی بی‌بهره‌اند. شهریور ۱۳۶۹، سید ناصر و اسرای دیگر با هواپیما عازم ایران می‌شوند.[۷][۸]

تجدید چاپویرایش

کتاب بعد از شش ماه به چاپ بیست و یکم رسید.[۶]

دیدگاه دیگران نسبت به کتابویرایش

  • سید علی خامنه‌ای در تقریظی بر این کتاب نوشت:

    تاکنون هیچ کتابی نخوانده و هیچ سخنی نشنیده‌ام که صحنه‌های اسارت مردان ما در چنگال نامردمان بعثی عراق را، آن چنان‌که در این کتاب است به تصویر کشیده باشد. این یک روایت استثنایی از حوادث تکان دهنده‌ای است که از سویی صبر و پایداری و عظمت روحی جوانمردان ما را، و از سویی دیگر پستی و خباثت و قساوت نظامیان و گماشتگان صدام را، جزء به جزء و کلمه به کلمه در برابر چشم و دل خواننده می‌گذارد و او را مبهوت می‌کند. احساس خواننده از یک سو شگفتی و تحسین و احساس عزت است، و از سویی دیگر: غم و خشم و نفرت.

    [۹]
  • حسن بهشتی پور مدیرسابق شبکه العالم:

    روایتی روزنگار از دوران اسارت را به خوانندگان فارسی‌زبان اهدا کرده‌است که مخاطبان با مفهوم واقعی «آزادگی در بند» آشنا می‌شوند.

    [۱۰]

ترجمه به زبان‌های دیگرویرایش

این کتاب توسط اسماعیل بندی به زبان ترکی استانبولی ترجمه و منتشر شده‌است.[۱۱] ایمان صالح نیز این کتاب را به زبان عربی ترجمه کرده‌است.[۱۲]

جوایزویرایش

در سال ۱۳۹۱ این کتاب به عنوان کتاب سال دفاع مقدس انتخاب شد.[۱۳]

منابعویرایش

  1. سیدناصر حسینی‌پور انتشارت سوره مهر
  2. «سید ناصر حسینی پور». صدا و سیمای مرکز کهگیلویه و بویراحمد.
  3. «گفتگو با نویسندهٔ کتاب «پایی که جا ماند»». وبگاه رهبری ایران. ۱۶ شهریور ۱۳۹۱.
  4. https://www.mashreghnews.ir/news/152161/روایتی-خواندنی-از-دیدار-نویسنده-كتاب-پایی-كه-جاماند-با-رهبر
  5. http://k-b.ir/2238
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «زیارت عاشورایی که مانع رفتنمان به کربلا شد/گروه 5+1 را در دفاع مقدس تشکیل دادیم». خبرگزاری فارس.
  7. پایی که جا ماند انتشارت سوره مهر
  8. پایی که جا ماند تبیان
  9. «یک روایت استثنایی». پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار سیدعلی خامنه‌ای.
  10. «برای سید ناصر حسینی‌پور و کتاب جاودانه‌اش». پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار سیدعلی خامنه‌ای.
  11. «انتشار کتاب «پایی که جا ماند» به زبان ترکی استانبولی». خبرگزاری ایرنا.
  12. «هنگام ترجمه «پایی که جاماند» گاهی بغض متوقفم می‌کرد، گاهی حیرت». خبرگزاری مهر.
  13. «برترین کتاب سال ادبیات دفاع مقدس». خبرگزاری دانشجو.

پیوند به بیرونویرایش