پرده‌های صوتی

پرده‌های صوتی یا تارهای صوتی (به انگلیسی: vocal folds) شامل دو غشای لعاب‌مانند هستند که به صورت افقی در حنجره کشیده شده‌اند. با ارتعاش آن‌ها در اثر عبور هوا، پدیده واک‌داری روی می‌دهد.

پرده‌های صوتی
Gray956.png
Laryngoscopic view of the vocal folds.
Illu07 larynx02.jpg
Details
Identifiers
لاتینplica vocalis
سرعنوان‌های موضوعی پزشکیD014827
واژگان کالبدشناسیA06.2.09.013
واژگان کالبدشناسی3198
FMA55457
Anatomical terminology

این پرده‌ها هنگام دم و بازدم، باز هستند و هنگامی که انسان نفس خود را حبس می‌کند، بسته می‌شوند. ارتعاش این پرده‌ها باعث ایجاد پدیده واک‌داری آواها می‌شود.

تاریخچهویرایش

نام‌گذاریویرایش

عبارات «تارآوا» یا «تارهای صوتی» (به انگلیسی: Vocal cords) نیز برای اشاره به پرده‌های صوتی به کار می‌روند. ظاهراً اولین بار آنتوان فرن کالبدشناس فرانسوی در سال ۱۷۴۱ از این واژه استفاده کرده‌است. او که صدای انسان را به ویولن تشبیه کرده بود، کارکرد حرکت هوا را همچون حرکت آرشه بر تارهای صوتی می‌پنداشت.[۱] اما در حقیقت این پرده‌ها به شکل تار نیستند و دارای مساحت هستند. یک سر این پرده‌ها به غضروف تیروئید و سر دیگر آن‌ها به غضروف آریتنوئید متصل است.

نگارخانهویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Ferrein، Antoine (۱۷۴۱). De la formation de la voix de l'homme. Paris: Mémoires de l' Académie Royale. صص. ۴۰۹–۴۳۲.