باز کردن منو اصلی

پروانه الجزایری عنوان نمایشنامه ای از پیام لاریان است که در دوره‌های سی و پنجم و سی هفتم جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر تندیس بهترین نمایشنامه را دریافت کرده‌است.[۱]

پروانه الجزایری
اولین نسخه چاپ شده
نویسندهپیام لاریان
عنوان اصلیalgerian butterfly

داستانویرایش

این نمایشنامه روایت هفت جوان است که به ویلایی در جیرود رفته‌اند. در آنجا یکی، جان خود را از دست داده و دیگران تلاش می‌کنند با یک بازی او را به زندگی بازگردانند.

درباره نمایشنامهویرایش

نمایشنامه فوق بارها توسط کارگردانان ایرانی به روی صحنه رفته است. احسان زیورعالم، منتقد تئاتر سایت تسنیم درباره این نمایشنامه می نویسد: «لاریان در پروانه الجزایری شانس آن را می‌یابد تا زمان را درهم‌ بریزد و از آن مفهومی ساختگی بیافریند، مفهومی که از دل برداشت‌های متعدد سینمایی می‌آید. اما انتزاع وی با نوعی یأس همراه است. او برخلاف قهرمان «بازگشت به آینده» نمی‌تواند زمان را شکست دهد یا همانند کوپر در «بین‌ستاره‌ای» حداقل پس از تجربه یک کرم‌چاله، به آینده‌ای که می‌توانسته دیده باشد، امیدوار باشد. شخصیت‌های «پروانه الجزایری» امیدی به زمان ندارند؛ مگر آنکه در حال به پایان می‌رسیدند.» [۲] محمدحسن خدایی، منتقد روزنامه شرق، در شماره 30 اردیبهشت 1398 این روزنامه می نویسد: « این نمایش تذکار می دهد که چگونه روایت و بازنمایی زندگی روزمره، توان آن را دارد که از نو امر برگشت ناپذیر را با تکنیک تکرار، بار دیگر بازسازی کرده و پایانی خوش رقم بزند» دکتر رفیق نصرتی، استاد تئاتر دانشگاه تهران نیز درباره این نمایش می نویسد: «ساختار هندسی این نمایش یک هذلولی است و نقطه هندسی این هذلولی دری است با دو دستگیره که از دو سو باز می شود و یکی به روایت نیمه بالای ساختار هندسی و دیگری به سوی پایین آن»

منابعویرایش

  1. «برگزیدگان ۴ بخش جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند». مهر. ۸ بهمن ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۹ می ۲۰۱۹.
  2. «پروانه الجزایری، چرخش زمان بر لنگه در». تسمنیم. ۸ خرداد ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۹ می ۲۰۱۹.