پیام فروتن


پیام فروتن (متولد ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۲) طراح صحنه و کارگردان ایرانی است. او دو بار برندهٔ جایزهٔ بهترین طراح صحنه از جشنواره تئاتر فجر شده‌است.[۳]

پیام فروتن
Payam forootan.jpg
نام اصلی پیام فروتن یکتا[۱]
زمینه فعالیت طراح صحنه
کارگردان
روزنامه‌نگار
تولد ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۲ ‏(۴۸ سال)
تهران
محل زندگی تهران
ملیت  ایران
پیشه استاد دانشگاه
سال‌های فعالیت ۱۳۷۸-اکنون
همسر(ها) نغمه ثمینی (ا. ۱۳۷۸)[۲]
لیلا شقاقی (ا. ۱۳۹۶)[نیازمند منبع]
مدرک تحصیلی کارشناسی طراحی صحنه
ارشد ادبیات نمایشی
صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره

زندگینامهویرایش

او تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه نجفی قدسی تهران پشت سر گذاشت و در سال ۱۳۶۱ همراه با خانواده به کرج نقل مکان کرد. در همین دوران (۱۳۶۶) در کلاس های آموزش تئاتر شرکت کرده و تحت آموزش نخستین اساتید خود آتش تقی پور، مهرانه مهین ترابی، شهین علیزاده، اصغر فریدی ماسوله و آزیتا صالحی قرار گرفت. او در سال ۱۳۷۰ دیپلم خود در رشته علوم تجربی را کسب کرد و در همان سال وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته هنرهای نمایشی به ادامه تحصیل پرداخت. فروتن مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۷۴ در گرایش طراحی صحنه به دست آورد. پایان نامه کارشناسی او در بخش نظری "کانستراکتیویسم" و در بخش عملی، طراحی صحنه و ساخت ماکت برای نمایشنامه فاوست گوته بود.

فروتن در سال ۱۳۷۷ وارد دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر تهران شد تا در دوره کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی به ادامه تحصیل بپردازد. پایان نامه کارشناسی ارشد او نیز درباره فاوست گوته بود. در سال ۱۳۷۸، با نغمه ثمینی که در مقطعی همکلاس سابق او در دوره کارشناسی بود ازدواج کرد. پیام فروتن در سال ۱۳۷۹ موفق به دفاع از پایان نامه‌اش شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را کسب کرد. از سال ۱۳۷۸ طراحی فضاهای داخلی متعددی را در تهران و شهرستان ها از جمله کیش انجام داد و همزمان فعالیت روزنامه نگاری خود را نیز آغاز کرد. از جمله نشریاتی که با آنها همکاری کرد عبارتند از: گزارش روز، مجله فیلم، مجله صنعت سینما، روزنامه شرق (دوره اول)، روزنامه جام جم، روزنامه ایران و سروش بانوان. او از سال ۱۳۸۰ همکاری خود با انتشارات سروش را در مقام دبیر بخش نقد برنامه های تلویزیونی آغاز کرد و تا سال ۱۳۸۳ به فعالیت خود در این نشریه ادامه داد. در همین سال، با تغییر سردبیری سروش، به نشریه نوپای همشهری محله پیوست و تا سال ۱۳۸۸ در سمت دبیر منطقه ۳ و ۶ با محمدرضا زائری و علیرضا معزی همکاری کرد.

پیام فروتن در سال ۱۳۸۳ به عضویت هیئت علمی گروه هنرهای نمایشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران درآمد و تدریس رشته طراحی صحنه را آغاز کرد. او برای مدتی دستیار تدریس استاد خسرو خورشیدی نیز بود. در تمام این سال‌ها فروتن علاوه بر کار روزنامه نگاری و تدریس به طراحی صحنه حرفه ای تئاتر، تلویزیون و سینما نیز پرداخت. فروتن در سال ۱۳۸۸، به عنوان نخستین نماینده ایران در چهارسالانه پراگ (PQ) شرکت کرد و شیوه جدید تئاتر ابداعی خود تحت عنوان "تئاتر استریپ" یا "فتوتئاتر" را در دانشگاه زوریخ ارائه کرد.

در سال ۱۳۹۰ فروتن و نغمه ثمینی به آمریکا مهاجرت کردند و به عضویت هیئت علمی وابسته (استادیار) دانشکده درامای دانشگاه واشنگتن در سیاتل درآمدند. چهار سال بعد، پس از جدا شدن از نغمه ثمینی، به ایران بازگشت و فعالیت های گذشته خود را ادامه داد.

پیام فروتن در سال ۱۳۹۷ اعلام کرد به دلیل شرایط اسف‌بار تئاتر و سینمای ایران دیگر مبادرت به طراحی صحنه نخواهد کرد و تنها به تدریس اکتفا می کند.[۴] او در سال ۱۳۹۶ با لیلا شقاقی ازدواج کرد و هم اکنون در تهران سکونت دارند. [نیازمند منبع]

آثارویرایش

طراحی صحنه تئاترویرایش

  • حسن کچل (کارگردان: رضا کشاورز، تماشاخانه استاد ناظرزاده، ایرانشهر، 1395)
  • افسون معبد سوخته (کارگردان: کیومرث مرادی، تماشاخانه استاد سمندریان، ایرانشهر، 1394)
  • شکلک (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن شمس (اکو)، 1392 و 1393)
  • از امام حسین تا آزادی (کارگردان: پیام فروتن، گالری ایست، 1390)
  • دست های دکتر زملوایس (کارگردان: پیام فروتن، سالن استاد انتظامی، خانه هنرمندان، 1390)
  • اسب های آسمان خاکستر می بارند (کارگردان: پیام فروتن، سالن استاد سمندریان دانشکده هنرهای زیبا، 1389)
  • من راشل کوری هستم (کارگردان: پیام فروتن، تالار مولوی، 1388)
  • خانه (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، 1388)
  • تئاتر استریپ فاوست (کارگردان: پیام فروتن، سالن استاد انتظامی، خانه هنرمندان، 1388)
  • رویای شب نیمه پائیز (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، 1387)
  • بیژن و منیژه (کارگردان: دکتر محمود عزیزی، سالن اصلی،1387)
  • کبود (کارگردان: مهرالسادات میرحسینی و رزیتا طلایی، جشنواره تئاتر ماه، 1386)
  • مرگ و شاعر (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، دهلی نو، بمبئی 1386)
  • گفت و گو با تروریست ها (کارگردان: پیام فروتن، تالار مولوی، 1385)
  • کوچ در کوچ (کارگردان: حسین احمدی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، 1385)
  • حریر سرخ صنوبر (کارگردان: شکرخدا گودرزی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، 1385)
  • کابوس خیابان هفدهم (کارگردان: مسعود موسوی، سالن سایه، تئاتر شهر، 1385)
  • ژولیوس سزار به روایت کابوس (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن قشقایی، تئاتر شهر، 1385)
  • غزل کفر (کارگردان: حسین مسافر آستانه، تالار وحدت، 1385)
  • سلمان (کارگردان: دکتر محمود عزیزی، تالار اندیشه حوزه هنری، 1385)
  • سه بچه خوک (کارگردان: افسانه زمانی، تالار هنر، 1384)
  • شکلک (کارگردان: کیومرث مرادی، تالار قشقایی، تئاتر شهر، دهلی نو، جشنواره بهار ایرانی پاریس، 1384)
  • روزی روزگاری ابادان (کارگردان: حمیدرضا آذرنگ، سالن سایه، 1385)
  • شازده قورباغه (کارگردان: احمد ایرانی خواه، تالار مولوی، 1384)
  • رابعه (کارگردان: حسین سحرخیز، تالار وحدت، 1383)
  • پیشخدمت (کارگردان: بهزاد مرتضوی، سالن سایه، تئاتر شهر، 1383)
  • وصیت نامه خانم سارا (کارگردان: علی روئین تن، جشنواره تئاتر ماه، 1383)
  • این کدوم پنجشنبه است؟ (کارگردان: حمیدرضا آذرنگ، سالن سایه، 1383)
  • ماندانا (کارگردان: مهرالسادات میرحسینی و رزیتا طلایی، سالن شماره 2، تئاتر شهر 1383)
  • خواب در فنجان خالی (کارگردان: کیومرث مرادی، تالار قشقایی، تئاتر شهر، دهلی نو، کلکته 1383)
  • رازها و دروغ ها (کارگردان: کیومرث مرادی، تالار سایه، تئاتر شهر، 1382)
  • افسون معبد سوخته (کارگردان: کیومرث مرادی، تالار قشقایی، تئاتر شهر، 1381)
  • هشتمین سفر سندباد (کارگردان: کیومرث مرادی، سالن سایه، تئاتر شهر، 1379)
  • تردستی های اسکاپن (کارگردان: شکرخدا گودرزی، سالن شهید آوینی، فرهنگسرای بهمن، 1378)
  • سرود دوباره کلات (کارگردان: مهرالسادات میرحسینی و رزیتا طلایی، تالار مولوی، 1375)
  • افق در استانبول (کارگردان: افسانه هنرور، سالن استاد سمندریان، پردیس هنرهای زیبا، 1374)
  • شیر آتش نشانی (کارگردان: دکتر محمد مومنی، تالار مولوی، 1374)
  • سیاوش سردار خاموش (کارگردان: علیرضا مهدی نیا، تالار مولوی، 1373)
  • وقت حکایت رحمان (کارگردان: دکتر مجید سرسنگی، تالار مولوی، 1373)
  • پرواز را به خاطر بسپار (کارگردان: شکرخدا گودرزی، تالار شهید آوینی، دانشگاه تهران، 1373)
  • اگر رومئو یک لحظه دیرتر می رسید (کارگردان: مهدی مکاری، سالن استاد سمندریان، پردیس هنرهای زیبا، 1373)
  • ترانه خاکستر (کارگردان: علیرضا لطف خدایی، تئاتر شهرتهران و تبریز، 1373)

طراحی صحنه فیلمویرایش

  • تهران شهر عشق (کارگردان: علی جابر انصاری، 1397)
  • گنگ خواب دیده (کارگردان: علی عطشانی، 1390)
  • در امتداد شهر (کارگردان: علی عطشانی، 1389)
  • زیگزاگ (کارگردان: مجید توکلی، 1389)
  • یک فنجان چای داغ (1393)
  • جعبه موسیقی (کارگردان: فرزاد موتمن، 1385)
  • تهران ساعت ۷ صبح (کارگردان: امیر شهاب رضویان، 1380)

طراحی صحنه سریالویرایش

  • همه بچه های ما (کارگردان: تاجبخش فنائیان، 1390 تا 1392)
  • در مسیر زاینده رود (کارگردان: حسن فتحی، 1389)
  • اشک ها و لبخندها (کارگردان: حسن فتحی: 1388)
  • میوه ممنوعه (کارگردان: حسن فتحی، 1386)
  • قدرتمندان سایه (تهیه کننده: نورالدین نیک روش، 1383)

کارگردانی تئاترویرایش

  • پرفورمنس از امام حسین تا آزادی (گالری ایست، 1390)
  • دست های دکتر زملوایس (سالن استاد انتظامی، خانه هنرمندان، 1390)
  • اسب های آسمان خاکستر می بارند (سالن استاد سمندریان دانشکده هنرهای زیبا، 1389)
  • من راشل کوری هستم (تالار مولوی، 1388)
  • تئاتر استریپ فاوست (سالن استاد انتظامی، خانه هنرمندان، 1388)
  • گفت و گو با تروریست ها (تالار مولوی، 1385)
  • اهرام ثلاثه گوبارو (سالن استاد سمندریان، پردیس هنرهای زیبا، 1375)
  • ورود مسیح به بروکسل (سالن استاد سمندریان، پردیس هنرهای زیبا، 1374)

نمایشگاه‌هاویرایش

  • نمایشگاه انفرادی نقاشی، نگارخانه فیروزه، تهران، 1380
  • نمایشگاه انفرادی نقاشی، نگارخانه ایست، تهران، 1390
  • نمایشگاه گروهی نقاشی، موزه نگارخانه HeArt سیاتل، آمریکا

مقالاتویرایش

  • کووید 19 و کشف قالبی تازه در تئاتر آنلاین: IGTV Drama
  • نقش واقعیت مجازی و افزوده در طراحی صحنه تئاتر
  • نقش اشیل در شکل گیری و ارتقاء طراحی صحنه تئاتر یونان باستان
  • راهکارهایی برای طراحی و اجرای کارگاه سبز ساخت دکور تئاتر و سینما؛ از مفاهیم اولیه توسعه پایدار تا مولفه های زیست‌محیطی معماری سنتی ایران[۵]
  • طراحی صحنه تئاتر با تاکید بر آرای آناکساگوراس[۶]
  • خلق جهان مشترک هنری در فرارفتن هنرمند از خود نتیجه ای بر مبنای بررسی تطبیقی آثار دیوید هاکنی و کمال الدین بهزاد[۷]
  • اساطیر و فناوری زیستی
  • تناقض، پادفرهنگی و خودحذفی: رهیافتی بر کنش دانشجویان دورۀ کارشناسی تئاتر دانشگاه تهران، در چهارچوب نظریات بوردیو[۸]
  • راهبردهای طراحی صحنه های تهران دوران پهلوی اول در سینما و مجموعه های تلویزیونی[۹]
  • طراحی شیوه صحنه پردازی با تمرکز بر ناخودآگاه طراحی صحنه اتفاقی[۱۰]
  • معنا برای کدام مخاطب: جهانی یا محلی
  • روایت مدرن در اجرای نمایش چگونه شکل می گیرد؟ کشف الگوی جدید تئاتر استریپ[۱۱]
  • جهان تصویرسازی در طراحی صحنه تیاتر[۱۲]
  • فلسفه توماس آکوئیناس قدیس و تاثیر آن بر طراحی صحنه نمایش های اواخر عصر میانه[۱۳]
  • بررسی صحنه پردازی در نمایش های دینی
  • رستم و اسفندیار و شیوه پرفورمنس[۱۴]
  • در جست‌وجوی فرهنگ؛ از سنگلج تا اسپیناس رویال[۱۵]
  • طراحی سیستم برای صحنه پردازی تئاتر[۱۶]
  • تعزیه و تئاتر معاصر
  • فوتوریسم و تحولات جدید در عرصه صحنه پردازی تئاتر
  • ایده یابی و جهان تصویرسازی در نمایشنامه های جنگی
  • بررسی صحنه پردازی در نمایش های دینی
  • چگونه تئاتر و دنیای تجارت به کمک هم می آیند؟ کشف الگوی جدید: تئاتر استریپ

کتاب هاویرایش

  • رقص آبی پروانه (مجموعه داستان کوتاه)
  • هنوز صبح نشده بگذار بخوابم (نمایشنامه)
  • طراحان صحنه تئاتر یونان و روم باستان (تالیف)
  • فرشته ای در اتاق نشیمن (ترجمه، ویرایش علمی)
  • راهنمای عملی ساخت وسایل صحنه (ترجمه، ویرایش علمی)
  • آنارشی تکچر: معماری، یک کنش سیاسی است (ترجمه)
  • 100 سال طراحی تولید فیلم، کتاب اول: عصر آرت دکو (تالیف)
  • زیست نامه شکسپیر (ترجمه)
  • 7 درس بنیادین طراحی صحنه (ترجمه)
  • تاریخ طراحی صحنه (دو جلدی) (ترجمه)
  • مدیریت فرایند طراحی صحنه در تئاتر (ترجمه و تالیف)
  • از صفحه تا صحنه: چگونگی برقراری ارتباط میان متن و تصویر توسط طراحان تئاتر (ترجمه)
  • راهنمای تاریخی وسایل صحنه در تئاتر (ترجمه)
  • ده طراح صحنه (تالیف، مشترک)
  • راهنمای عملی ماکت سازی برای برای طراحی صحنه تئاتر (ترجمه)
  • راهبردهای اساسی طراحی صحنه تئاتر (تالیف)
  • صحنه صفر: پرسش های اساسی طراحی صحنه (تالیف)

ابداعاتویرایش

  • شیوه اجرایی تئاتر استریپ (1388)
  • شیوه اجرایی تئاتر ستارگان (1399)
  • شیوه آموزشی طراحی صحنه SDL
  • ابداع لگوی ویژه یادگیری طراحی صحنه
  • ابداع دفتر اسکیس پلان بر اساس تالار وحدت (SDGP)
  • ابداع وسیله آموزشی طراحی صحنه دروازه پلان (GP: Gate of Plan)
  • ابداع روش آموزشی طراحی صحنه بر اساس شیوه دروازه پلان

منابعویرایش

  1. «رزومه - پیام فروتن یکتا». دانشگاه تهران. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۱۹.
  2. «تابستان زیبای ما». جام جم آنلاین. ۱۱ تیر ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۹.
  3. «نمایشگاه عکس نغمه ثمینی و پیام فروتن از دانشگاه دراما واشنگتن در دانشگاه تهران».
  4. «پیام فروتن: اوضاع طراحی صحنه در ایران بسیار اسف‌بار است».
  5. «رراهکارهایی برای طراحی و اجرای کارگاه سبز ساخت دکور تئاتر و سینما».
  6. «طراحی صحنه تئاتر با تاکید بر آرای آناکساگوراس».
  7. «خلق جهان مشترک هنری در فرارفتن هنرمند از خود».
  8. «تناقض، پاد فرهنگی و خود حذفی».
  9. «راهبردهای طراحی صحنه‌های تهران دوران پهلوی اول در سینما و مجموعه‌های تلویزیونی».
  10. «طراحی شیوه صحنه پردازی با تمرکز بر ناخودآگاه طراحی صحنه اتفاقی».
  11. «روایت مدرن در اجرای نمایش چگونه شکل می گیرد؟».
  12. «جهان تصویرسازی در طراحی صحنه تیاتر».
  13. «فلسفه توماس آکوئیناس قدیس و تاثیر آن بر طراحی صحنه نمایش های اواخر عصر میانه».
  14. «رستم و اسفندیار و شیوه پرفورمنس».
  15. «در جست‌وجوی فرهنگ؛ از سنگلج تا اسپیناس رویال».
  16. «طراحی سیستم برای صحنه پردازی تئاتر».