پیمان لوکارنو

پیمان لوکارنو (به انگلیسی: Locarno Treaties) نام مجموعه‌ای از عهدنامه‌ها بود که پس از جنگ جهانی اول میان متفقین و آلمان در تاریخ ۳ دسامبر ۱۹۲۵ در لندن به امضا رسید. به موجب این پیمان آلمان به خانواده دولت‌های اروپایی پیوست و مرزهای غربی خود با فرانسه و بلژیک را به رسمیت شناخت و از اراضی خود که به لهستان داده شده بود صرفنظر کرد. در ماده دوم قرارداد ذکر شده بود که اگر آلمان به منطقه غیرنظامی حمله کند باید به طور یکپارچه در برابرش ایستاد.

Bundesarchiv Bild 183-R03618, Locarno, Gustav Stresemann, Chamberlain, Briand.jpg

فرانسه نیز که سعی کرده بود به بهانه به تعویق افتادن پرداخت غرامات جنگی آلمان مندرج در قرارداد ورسای، منطقه رنانی را به خاک خود ملحق سازد، این منطقه را طبق تخلیه کرد.
این پیمان پیرو مذاکراتی بود که بین دولت‌های آلمان، فرانسه، انگلستان، ایتالیا، بلژیک و هلند در کنار دریاچه لوکارنو در کشور سوئیس در اکتبر ۱۹۲۵ صورت گرفته بود. به دنبال امضای این قراردادها رابطه بین فرانسه و آلمان به شکل قابل‌ملاحظه‌ای بهبود یافت و آلمان در ۱۹۲۶ به جامعه ملل پیوست.

منابعویرایش

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Locarno Treaties». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در اوت ۲۰۱۲.