چغور پغور یا جَغور بَغور غذای محلی در مناطق مختلف ایران است[نیازمند منبع] که از دل و جگر و قلوه درست می‌شود. در گذشته بخاطر اینکه قیمت چندان بالایی نداشته در واقع فست فودی برای قشرهای متوسط و پایین جامعه به حساب می‌آمده‌است. این غذا از غذا های سنتی شهر زنجان بشمار میرود و بازار پایین زنجان میزبان مهمانانی است که دوست دارند غذای سنتی را امتحان کنند.


نام‌های گوناگونویرایش

در گویش محلی این غذا را با نام جیغیر بیغیر می شناسند. همچنین در اسکاتلند غذای مشابهی به نام هَگیس[۱] وجود دارد که خوراک ملی اسکاتلند به‌شمار می‌آید.[۲]

مواد لازم برای ۵ تا ۶ نفرویرایش

 
چغور پغور
جگر سیاه گوسفند=۱ عدد
دل گوسفند=۱ عدد
قلوه گوسفند=۲عدد
روده گوسفند=۱ عدد (در نوع واویشکای شمالی)
پیاز متوسط=۴ تا ۵ عدد (در حدود پانصد گرم)
روغن (یک لیوان معمولی سرخالی) = ۱۵۰ گرم
رب گوجه فرنگی = ۱ قاشق غذاخوری
نمک و فلفل=بقدر کافی

گاه قارچ، فلفل دلمه‌ای و گوجه فرنگی نیز بدان افزوده می‌شود. در نوعی از چغور پغور که در استان‌های شمالی به «واویشکا» معروف می‌باشد، روده گوسفند (معروف به شیرین گوشت) علاوه بر دل و جگر گوسفند، اضافه می‌شود. البته نوعی دیگری وجود دارد که در استان گیلان درست می‌شود که مواد آن فرق می‌کند و تشکیل شده از:

گوشت قرمز
پیاز
رب گوجه یا رب انار
آب انار
گوجه فرنگی

ابتدا پیاز را تفت می‌دهیم سپس گوشت را اضافه کرده تا خوب سرخ شود سپس رب و آب انار را اضافه کرده و در آخر گوجه فرنگی نگینی را به آن اضافه می‌کنیم

منابعویرایش

  1. Haggis
  2. Dickson Wright, Clarissa (1998). The Haggis: A Little History.. Pelican Publishing Company. ISBN 1-56554-364-5.