باز کردن منو اصلی

ژان-لوک ملانشن

سیاست‌مدار فرانسوی

ژان-لوک ملانشُن (به فرانسوی: Jean-Luc Mélenchon) (زاده ۱۹ اوت ۱۹۵۱) یک سیاست‌مدار فرانسوی است. وی در ابتدا عضو حزب سوسیالیست فرانسه بود و در سال ۲۰۰۸ از این حزب جدا و عضو حزب چپ کشور فرانسه شد. وی در سال ۲۰۱۲ با حمایت حزب کمونیست در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۲ شرکت کرد و نتوانست در دور دوم حضور پیدا کند. ملانشن در سال ۲۰۱۷ حزب فرانسه تسلیم‌ناپذیر را تاسیس کرد و از طرف این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری همان سال خود را نامزد کرد، اما وی توانست ٪۱۹٫۵۸ آراء را کسب کند و در جایگاه چهارم قرار بگیرد و برای حضور در دور دوم انتخابات باز بماند.[۱] او هم اکنون، یکی از نمایندگان مردم فرانسه در پارلمان اروپا است.

ژان-لوک ملانشن

Jean-Luc Melenchon Front de Gauche 2009-03-08.jpg
نماینده پارلمان اروپا
شروع به کار
۱۴ ژوئیه ۲۰۰۹
حوزه انتخاباتیجنوب غرب فرانسه
وزیر آموزش فنی و حرفه‌ای
مشغول به کار
۲۷ مارس ۲۰۰۰ – ۶ مه ۲۰۰۲
نخست‌وزیرلیونل ژوسپن
پس ازClaude Allègre
پیش ازLuc Ferry
عضو سنا
از اسون
مشغول به کار
۱ اکتبر ۲۰۰۴ – ۷ ژانویه ۲۰۱۰
پیش ازMarie-Agnès Labarre
مشغول به کار
۲ اکتبر ۱۹۸۶ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۵
اطلاعات شخصی
زاده
ژان-لوک ملانشُن

۱۹ اوت ۱۹۵۱ ‏(۶۸ سال)
طنجه، مراکش
ملیت فرانسه
حزب سیاسیفرانسه تسلیم‌ناپذیر
دیگر عضویت‌های سیاسیحزب جامعه‌گرا
شغلسیاستمدار
مذهبwww.jean-luc-melenchon.fr

مواضع سیاسیویرایش

ژان-لوک ملانشن به لحاظ سیاسی، به سوسیالیسم دمکراتیک و ماتریالیسم تاریخی اعتقاد دارد. اندیشه‌های او عمدتاً تحت تأثیر ژان ژورس قرار دارد. او حامی افزایش حقوق کارگران و بسط برنامه‌های رفاه اجتماعی فرانسه است.[۲] او خواستار بازتوزیع انبوه ثروت به منظور از میان بردن نابرابری‌های اقتصاد اجتماعی موجود شده‌است.[۲] سیاست‌های پیشنهادی ملانشن شامل اعمال مالیات بر درآمد ۱۰۰ درصدی بر همه اتباع فرانسوی که بیش از ۳۶۰٬۰۰۰ یورو در سال درآمد دارند، بازپرداخت کامل مخارج مراقبت سلامت از سوی دولت، کاستن از قدرت رئیس‌جمهور به نفع قوه مقننه و همچنین تسهیل قوانین مهاجرتی است.[۳]

 
ملانشن در جلسه‌ای در حمایت از رای نه در انتخابات قانون اساسی اروپا در فرانسه، ۲۰۰۵.

ملانشن از منتقدین صریح الهجهٔ اتحادیه اروپا است. او معتقد است که اتحادیه اروپا به علت اجرای سیاست‌های نئولیبرالیسم اقتصادی فاسد شده‌است.[۴] او می‌گوید: برخی از نهادهای بین‌المللی، همچون اتحادیه اروپا صدای مردم را خفه کرده‌اند.[۵]

ملانشن با ناتو مخالف است و ناتو را مخالف حاکمیت ملی فرانسه می‌داند.[۵] او خواستار کنار کشیدن فرانسه از ناتو شده‌است.[۵]

منابعویرایش

  1. «روزنامه ايران96/2/3: مستقل يا افراطي، مساله اين است». www.magiran.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Pr’ncipe, Catarina; Sunkara, Bhaskar (July 2016). Europe in Revolt: Mapping the New European Left. Chicago: Haymarket Books. pp. 91–92. ISBN 978-1-60846-593-4.
  3. Fenby, Jonathan (November 2016). France: A Modern History from the Revolution to the War with Terror. New York: St. Martin's Press. pp. 448–449. ISBN 978-1-250-09683-8.
  4. Heinen, Nicolaus; Hartleb, Florian (2014). "Euroscepticism gaining currency? Implications of the EU elections for economic policy" (PDF). Frankfurt, Germany: Deutsche Bank AG. Archived (PDF) from the original on 1 July 2014. Retrieved 4 January 2015.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ "French left rally behind anti-NATO Mélenchon". France Médias Monde (France 24). Issy-les-Moulineaux, Paris. 6 April 2014. Archived from the original on 26 September 2015. Retrieved 13 November 2016.

پیوند به بیرونویرایش