کارآفرینی

کارآفرینی (به زبان انگلیسی: Entrepreneurship) به فرایند خلق ارزش جدید (مادی یا معنوی) از طریق یک تلاش متعهدانه با در نظر گرفتن ریسکهای ناشی از آن اطلاق می‌شود.[۱] واژه کارآفرینی از کلمه فرانسوی "Entrepreneurs " به معنای "متعهد شدن " نشات گرفته‌است. کارآفرینی اولین بار مورد توجه اقتصاددانان قرار گرفت و تمامی مکاتب اقتصادی از قرن ۱۶ میلادی تاکنون به نحوی کارآفرینی را در نظریه‌های اقتصادی خویش تشریح نموده‌اند.[۲] ماهیت کارآفرینی، در طی سال های گوناگون دستخوش تغییرات بسیاری قرار گرفته و اندیشمندان متعددی به آن پرداخته اند[۳]. از دیالکتیک های مرتبط با فرصت های عینی و ذهنی به عنوان محور کارآفرینی گرفته تا ایده کسب و کار جدید که دیویدسون مطرح می نماید.

از همین رو، اقتصاددانان هرگز تعریفی ثابت از “کارآفرین” یا “کارآفرینی” نداشته‌اند. گرچه مفهوم کارآفرینی وجود داشت و قرن ­ها شناخته شده بود، اما اقتصاددانان کلاسیک و نئوکلاسیک این افراد را از مدل­ های رسمی خود کنار گذاشتند. کارآفرینان با استفاده از مهارت ­ها و ابتکار لازم برای پیش بینی نیازها و آوردن ایده ­های جدید خوب به بازار، نقشی اساسی در هر اقتصادی بازی می­ کنند.

ارتباط با نوآوریویرایش

یوزف شومپیتر فرایند کارآفرینی را «تخریب خلاق» می‌نامد. به عبارت دیگر ویژگی تعیین‌کننده در کارآفرینی همانا انجام کارهای جدید یا ابداع روش‌های نوین در امور جاری است.[۲] ژورف شومپیتر که از او به عنوان پدر کارآفرینی یاد می‌کنند، واژه نوآوری را به کارآفرینی پیوند می‌دهد. به عبارت دیگر ویژگی تعیین‌کننده در کارآفرینی انجام کارهای جدید یا ابداع روش‌های نوین در امور جاری می‌داند. از نظر او نوآوری در هر یک از زمینه‌های ذیل کارآفرینی محسوب می‌شود.

  1. ارائه کالای جدید
  2. ارائه روش جدید در فرایند تولید
  3. گشایش بازاری جدید
  4. یافتن منابع جدید
  5. ایجاد هر گونه تشکیلات جدید در صنعت

انواع کارآفرینیویرایش

چهار نوع اصلی کارآفرینی را می‌توان به دسته‌های کار افرینی کسب و کارهای کوچک، کارآفرینی استارتاپ‌های مقیاس‌پذیر، کار افریني شرکت‌های بزرگ و کار آفرینی اجتماعی اشاره داشت.

کارآفرینی کسب و کارهای کوچک

کار افرینی کسب و کارهای کوچک، فرآیندی است برای شروع یک کسب و کار با فرض اینکه قصد ندارید در آینده آن را به یک شرکت بزرگ تبدیل کنید. با نگاهی دقیق‌تر به این نوع کارآفرینی، به وضوح مشخص است که کسب و کارهای کوچک به نوعی امتداد زندگی کارآفرینان هستند. رستوران‌دار، فروشنده کتاب، مربی تناسب اندام و ...، همه جزو کارآفرینانی محسوب می‌شوند که تصمیم گرفته‌اند، علایق و یا مهارت‌هایشان را در مقیاسی کوچک به مشتریان ارائه دهند.

اگرچه ممکن است که صاحبین کسب و کارهای کوچک نیز از وام و کمک‌های مالی استفاده کنند، اما اولویت اول آنها، استفاده از منابع مالی شخصی است. شاید همین استقلال‌طلبی ایت که کارافرینی مشاغل کوچک را از دیگر انواع کارآفرینی متمایز می‌سازد.

کار آفریني استارتاپ‌های مقیاس‌پذیر

استارتاپ‌های مقیاس پذیر، معمولا به دنبال نوآوری هستند. این نوع کارآفرینی را می‌توان به عنوان یک مدل کسب و کار تعریف کرد که در آن یک فرد یا گروهی از افراد، توسط یک ایده تجاری منحصر به فرد پیش می‌روند. شرکت‌های بنانهاده در سیلیکون ولی را می‌توان یک نمونه عینی آن در نظر گرفت. استارتاپ‌هایی مثل گوگل نیز زمانی بسیار کوچک بودند و با سرمایه‌ای اندک شروع به کار کردند. با این حال به سرعت گسترش یافته و منجر به کسب سودهای بزرگ شده‌اند.


کارآفرینی شرکت‌های بزرگ

کارآفرینی شرکت‌های بزرگ به شرکت‌هایی اطلاق می‌شود که چرخه عمر محدودی دارند. این نوع شرکت‌ها می‌توانند با تولید محصولات جدید و یا ارائه خدمات بیشتر، در اطراف شرکت اصلی رشد می‌کنند. به عنوان مثال، یک تولیدکننده شلوار جین ممکن است تصمیم بگیرد که شروع به فروش کوله پشتی، کلاه و یا کفش کند. این نوع کارآفرینی مبتنی بر ایجاد فرصت‌های جدید برای گسترش دامنه فعالیت شرکت و باقی ماندن در رقابت با رقبا است. به عبارت دیگر، این نوع کار افریني با سایر مدل‌های نامبرده شده در این لیست تفاوت دارد، زیرا که متکی بر یک سرمایه‌گذاری جدید نیستند. در واقع، انگیزه شرکت‌های بزرگ از کارآفرینی‌های این چنینی، می‌تواند ناشی از فشارهای بیرونی برای تکامل و یا پیشرفت‌های تکنولوژی باشد.


کارآفرینی اجتماعی

کار افرینی اجتماعی بر ایجاد محصولات یا خدماتی متمرکز است که برای جامعه منفعت دارند. این افراد برای بهبود دنیا کار می‌کنند و این ماموریت را سرلوحه تفکرات خود دارند، حتی اگر تجارتشان سود دهی خوبی داشته باشد. اخیرا رسانه‌ها به کارآفریني اجتماعی، خصوصا کسب و کارهایی که مبتنی بر حفظ محیط زیست هستند توجه بیشتری دارند. نقل قول معروفی از دیوید بورنشتاین -روزنامه نگار- در رابطه با کارآفرینی اجتماعی وجود دارد که بیان می‌کند: «هرچه کارآفرینان تجاری برای بهبود اقتصاد تلاش می‌کنند، کار افرینان اجتماعی به دنبال تغییرات اجتماعی هستند. آنها افراد خلاقی هستند که وضعیت موجود را زیر سوال برده و از فرصت‌های موجود استفاده می‌کنند. آن‌ها از تسلیم شدن سرباز می‌زنند و جهان را به سمت بهتر شدن حرکت می‌دهند.» فضای کسب و کار در حال تغییر است و مصرف‌کنندگان حالا بیشتر از هر زمان دیگری در جستجوی محصولاتی هستند که استاندارهای اخلاقی و مسئولیت‌های اجتماعی را دنبال می‌کنند.[۴]


جنسیتویرایش

هرچند جنسیت کارآفرینان در اکثر کشورها را مردان تشکیل می‌دهند لیکن لازم است ذکر شود در کشورهای آلمان، روسیه، مالزی، ونزوئلا تعداد زنان با اختلاف ناچیزی کمتر از مردان می‌باشد. این درحالی است که در کشورهای تونگا، برزیل و گواتمالا تعداد زنان کارآفرین بیشتر از مردان بوده‌است؛ در ایران حدود ۴۰ درصد کارآفرینان زنان بوده‌اند.[۵]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «تعریف کارآفرین و ویژگی‌های کارآفرینان». پایگاه اینترنتی کارآفرینی. ۳۰ ژانویه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۴ اسفند ۱۳۸۶.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ کارآفرینی چیست
  3. The Nature of Entrepreneurship (به انگلیسی).
  4. کارآفرینی چیست؟
  5. Global Entrepreneurship Monitor GEM

پیوند به بیرونویرایش