باز کردن منو اصلی

کفیل کلمه ایست عربی در لغت به معنی ضامن و کسی که از دیگری کفالت کند، می‌باشد.[۱]

کفیل در اصطلاح حقوقی، شخصی است که حضور مرتب متهم را در مواقع احضار او در برابر مبلغ معینی وجه، تعهد و کفالت می‌نماید.[۲]

کفالت به عهده گرفتن کاری به جای کسی.[۱] عقدی است که به موجب آن شخص ثالثی که کفیل نامیده می‌شود حضور مورد نیاز متهم (مکفول) را نزد مقامات قضائی تا پایان رسیدگی و صدور و اجرای حکم در ازای مبلغ معینی (وجه الکفاله) تعهد می‌کند.[۳]

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ معین، فرهنگ فارسی معین، جلد سوم.
  2. آخوندی، آئین دادرسی کیفری، جلد دوم، ص ۱۴۷
  3. آشوری، آئین دادرسی کیفری، جلد دوم، ص ۱۸۵

منابعویرایش

  • معین، محمد. فرهنگ فارسی معین، چاپ سوم. تهران: نشر سرایش، ۱۳۸۱. ۹۶۴-۹۲۰۳۵-۹-۱.
  • آخوندی، محمود. آئین دادرسی کیفری. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، ۱۳۷۴.
  • آشوری، محمد. آئین دادرسی کیفری. تهران: سمت، ۱۳۸۰.