کنت (عنوان)

(تغییرمسیر از کنت (لقب))

کُنت، (در فرانسه)(به انگلیسی: Count) (مؤنث ِآن: کُنتِس) (به انگلیسی: Countess))، برابر با اِرل انگلیسی (به انگلیسی: Earl)، یکی از القاب تاریخی نجیب‌زادگان در برخی کشورهای اروپایی است. این واژه که از واژهٔ فرانسوی comte برگرفته شده، ریشه در comis زبان لاتین دارد و معنای همراه می‌دهد.

دسته‌بندی اروپایی لقب‌های پادشاهی و اشرافی
Coronet
امپراتور و امپراتریس
شاه و ملکه
نایب‌السلطنه
آرشیدوک و آرشیدوشس
پرنس بزرگ و پرنسس بزرگ
دوک بزرگ و دوشس بزرگ
پرنس و پرنسس
انفان و انفانت
دوک و دوشس
مارکی و مارکیز
مارگراف و مارگرافین
کنت و کنتس
ارل و کنتس

ویکنت و ویکنتس
بارون و بارونس
بارونت و بارونتس
شوالیه و دام

جنتلمن و الدر

در سرزمین‌های مختلف لقب کنت از شرایط متفاوتی برخوردار بوده و می‌باشد. به‌طور کلی این مقام در میانه سلسله مراتب نجیب‌زادگی قرار می‌گیرد.

کنت‌نشین یا کاونتی (به انگلیسی: County) سرزمینی است که متعلف به کنت است. امروزه در برخی کشورها برای تقسیمات سیاسی به اندازه شهرستان از واژه کاونتی استفاده می‌شود.

کاربردویرایش

در امپراتوری روم از واژه کومیس در جایگاه «همراه امپراتور» یا «نماینده امپراتور» استفاده می‌شد. اواخر این دوره از این عنوان در مناصب اداری و نظامی درباری و ولایتی مختلفی استفاده گشت. در امپراتوری روم غربی کنت هر فرمانده بدون توجه به درجه را شامل می‌شد. از قرن هفتم در امپراتوری روم شرقی، کنت به فرماندهان واحدهای ۲۰۰ نفری اطلاق می‌گردید.

در پادشاهی‌های جانشین امپراتوری روم در آلمان، از عنوان کنت برای فرماندهان واحدهای غیر متحرک استفاده گشت. فرانک‌ها و آلمانی‌ها، اوایل سده‌های میانی کنت یک مقام سلطنتی در دربار بود که مسئولیت‌های مختلفی از جمله امور مالی و اداره املاک را بر عهده داشت.

با این حال که مقام بسیاری از کنت به فرزندان آن‌ها به ارث می‌رسید، این عنوان در اصل موروثی نبود. در ایتالیا تمام پسران کنت، خود کنت نامیده می‌شدند.

گاهی عنوان کنت به سبب خدمات افراد با نام یا بدون نام یک محل، از طرف پادشاه به صورت صرفاً تشریفاتی و بدون تعلق گرفتن زمین اعطا می‌گردید.

منابعویرایش