باز کردن منو اصلی
Artichoke
Artichoke J1.jpg
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: میناسانان
تیره: کاسنیان
تبار: Cynareae
سرده: کنگر فرنگی (سرده)
Species: کنگر فرنگی خاردار
Subspecies: scolymus
نام علمی
Cynara cardunculus var. scolymus
Artichokess.jpg
Artichaut2.jpg

کنگر فرنگی یا انگینار (نام علمی: Cynara scolymus) که در منابع طب سنتی ایرانی ارده شاهی نامیده می‌شود، نوعی گیاه یکساله و بومی جنوب اروپا و کنارهٔ مدیترانه‌ است. غنچهٔ این گیاه خوراکی است و بیشتر به صورت آب‌پز پخته می‌شود. همچنین، در ایتالیا، این گیاه سبزیِ اصلی پیتزای چهارفصل در فصل بهار است. در زبان فرانسوی به آن آرتیشو و در انگلیسی به آن آرتیچوک می‌گویند.[۱] کنگر فرنگی یا آرتیشو گیاهی است علفی که در ایران نیز پرورش داده می‌شود و در طب جدید عصارهٔ آن به صورت آمپول یا قطره به نام کوفیتول تجویز می‌شود.

ترکیب شیمیایی: اینولین، سینا روپکتین، سینارین، قندها، آنزیمها، کافئیک اسید، اوژنول…


شرایط نگهداریویرایش

نور مورد نیاز: این گیاه باید در برابر نور زیاد خورشید قرار بگیرد.

آب مورد نیاز: این گیاه باید هفته‌ای سه بار آبیاری شود.

البته آبیاری زیاد این گیاه باعث پوسیدگیِ ریشۀ آن می‌شود.

خاک مورد نیاز: خاک این گیاه باید ترکیبی از خاک رس و شن حاصلخیز با زهکشی و مواد کافی باشد.

دمای مورد نیاز: این گیاه باید در روز در دمای ۲۰ تـا ۲۴ درجۀ سانتیگراد و در شب باید در دمای ۱۳ درجۀ سانتیگراد نگهداری شود.

مصارف درمانیویرایش

  1. افزایش ترشح صفرا از کبد؛
  2. تقویت اَعمال کبد؛
  3. جلوگیری از تجمع چربی در سلول‌های کبدی؛
  4. تحریک کلیه در دفع اوره و کلسترول؛
  5. پایین آوردن کلسترول و تری‌گلیسیریدِ خون؛
  6. درمان یرقان، قولنج کبدی، سنگ کیسهٔ صفرا، و آب آوردن شکم؛
  7. درمان سنگ کلیه، قولنج کلیه، درمان ازدیاد اورهٔ خون؛
  8. درمان بیماری‌های پوستیِ خارش‌دار؛
  9. تب‌بُر؛
  10. مؤثر در درمان رماتیسم و یبوست.

ارزش غذاییویرایش

ارزش غذایی ۱۲۰ گرم کنگر فرنگی: ۶۴ کالری ، ۱۴.۳ گرم کربوهیدرات ، پروتئین ۳.۵ گرم ، ۰.۴ گرم چربی ، ۱۰.۳ گرم فیبر ، ۱۰.۷ میکروگرم ویتامین B12 (27 درصد DV) ، ۱۷.۸ میکروگرم ویتامین K (22 درصد DV) ، ۸.۹ میلی گرم ویتامین C (15 درصد DV) ، ۵۰.۴ میلی گرم منیزیم (۱۳ درصد DV) ، ۰.۳ میلی گرم منگنز (۱۳ درصد DV) ، ۳۴۳ میلی گرم پتاسیم (۱۰ درصد DV) ، [۲]

روش و مقدار مصرفویرایش

۱– برگه‌های کنگر فرنگی را پس از پختن به مصرف می‌رسانند.
۲– می‌توان ۳۰ تا ۱۰۰ گرم شیرهٔ تازهٔ برگ کنگر فرنگی را گرفت، با مقداری شربت مطبوع مخلوط کرد و صبح و ظهر و شب هر بار پیش از هر غذا، یک‌سومِ آن را تناول کرد.
۳– می‌توان ۱۰ گرم برگ آرتیشو را در ۴ لیوان آب جوش دم کرد و صبح و ظهر و شب پیش از هر غذا دو استکان با کمی شکر تناول نمود.

زیان‌هاویرایش

چون آرتیشو (کنگر فرنگی) گرم است شاید در بعضی از اشخاص سودا تولید کند، از این رو، بهتر است آن را با سرکه بخورند.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

عصر گل

  • درمان بوسیلهٔ گیاهان دارویی تألیف محمد صادق رجحان چاپ دوم سال۱۳۷۷ ناشر مرکز فرهنگی آبا