باز کردن منو اصلی

کوست یا کستک یکی از واحدهای تقسیمات کشوری ایران بود. این نوع تقسیم‌بندی از زمان پادشاهی خسرو انوشیروان اتخاذ گردید. در دوران فرمانروایی انوشیروان کشور به چهار بخش یا کوست تقسیم شد.

جهت‌های جغرافیایی
Compass Rose English East.svg
شمال شرقی
جنوب شرقی
جنوب (نیمروز)
جنوب غربی
شمال غربی

شهرستانهای ایرانشهر کتابی است که ابتدا به زبان پهلوی نوشته شده بود و یکی از نادرترین منابع جغرافیای تاریخی ایران عصر ساسانی است. نامی از مؤلف این اثر برجا نمانده‌است. در این رساله ایران، مطابق معمول آن دوران در چهار جهت جغرافیایی یا به چهار ناحیه شرق و غرب و شمال و جنوب تقسیم شده‌است. و هر ناحیه را کوست می‌نامد. تقسیمات مؤلف بدین شرح است:

  • کوست خوربران، یعنی ناحیهٔ غرب شامل نه استان
  • کوست نیمروج (نیمروز)، یعنی ناحیهٔ جنوب شامل نوزده استان
  • کوست خراسان (خورآسان)، یعنی ناحیهٔ شرق شامل بیست و شش استان
  • کوست کپکوه (به قولی آذربایگان)، یعنی ناحیهٔ شمال و کوه قفقاز شامل سیزده استان [۱]

پانویسویرایش

  1. ایرانشهر، ص ۱۱

منابعویرایش

  • مارکوارت، یوزف. ایرانشهر در جغرافیای بطلمیوس. تهران: انتشارات طهوری، ۱۳۸۳