کیت بلانشت

بازیگر استرالیایی

کاترین الیز بلانشت AC (انگلیسی: Catherine Elise Blanchett‎؛ زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۶۹) بازیگر استرالیایی است. او به‌عنوان یکی از برترین بازیگران زنِ نسل خود در نظر گرفته می‌شود و بابت نقش‌های همه‌جانبه‌اش در فیلم‌های موفق و مستقل و فعالیت در آثار گوناگون تئاتر معروف است.[۲][۳] او در طول حرفهٔ خود افتخارات گوناگونی از جمله دو جایزهٔ اسکار، سه جایزهٔ گلدن گلوب، سه جایزهٔ فیلم بفتا و سه جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم دریافت کرده‌است.

کیت بلانشت
AC
Cate Blanchett Cannes 2018 2 (cropped).jpg
نام در زمان تولدکاترین الیز بلانشت
زادهٔ۱۴ مهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۲ سال)
ملبورن، ویکتوریا، استرالیا
شهروندی
  • استرالیایی
  • آمریکایی[۱]
محل تحصیلموسسهٔ ملی هنر نمایشی
پیشه
  • بازیگر
  • تهیه‌کننده
  • کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت۱۹۹۲–اکنون
آثارفهرست کامل
عضو هیئت مدیرهکمپانی تئاتر سیدنی
همسر(ها)اندرو آپتون (ا. ۱۹۹۷)
فرزندان۴
جایزه(ها)فهرست کامل

بلانشت پس از فارغ‌التحصیلی از انستیتوی ملی هنر دراماتیک، حرفهٔ بازیگری خود را در تئاتر استرالیا آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۲ با نمایش الکترا و در سال ۱۹۹۴ با نمایش هملت به روی صحنه رفت. او برای ایفای نقش الیزابت یکم در درام الیزابت (۱۹۹۸)، که برای آن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن از گلدن گلوب و بفتا شد، مورد توجه بین‌المللی قرار گرفت و برای نخستین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. ایفای نقش کاترین هپبورن در فیلم هوانورد (۲۰۰۴) ساختهٔ مارتین اسکورسیزی برای او جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به ارمغان آورد و سپس برای ایفای نقش در درام کمدی یاسمن پژمرده (۲۰۱۳) ساختهٔ وودی آلن برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد.

از پرفروش‌ترین فیلم‌های بلانشت می‌توان به سه‌گانهٔ ارباب حلقه‌ها (۲۰۰۱–۲۰۰۳) و سه‌گانهٔ هابیت (۲۰۱۲–۲۰۱۴) ساختهٔ پیتر جکسون، مورد عجیب بنجامین باتن (۲۰۰۸)، ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین (۲۰۰۸)، سیندرلا (۲۰۱۵)، ثور: رگنراک (۲۰۱۷) و هشت یار اوشن (۲۰۱۸) اشاره کرد. بلانشت در بیش از ۲۰ نمایش تئاتر ایفای نقش کرده‌است. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳، او و همسرش، اندرو آپتون، به‌عنوان مدیران هنری شرکت تئاتر سیدنی فعالیت کردند. برخی از نقش‌های تئاتری او در این دوره احیای اتوبوسی به نام هوس، دایی وانیا و کلفت‌ها بود. او اولین حضور خود در برادوی را در سال ۲۰۱۷ با پلاتونوف تجربه کرد و برایش نامزد دریافت جایزهٔ تونی شد.

دولت استرالیا در سال ۲۰۰۱ مدال صد ساله را به بلانشت اعطا کرد و او در سال ۲۰۱۷ به عنوان یکی از اعضای نشان استرالیا معین شد.[۴] در سال ۲۰۱۲، از سوی دولت فرانسه شوالیه نشان هنر و ادبیات به او اهدا شد. به بلانشت مدرک دکتری عالی ادبیات از دانشگاه نیو ساوت ولز، دانشگاه سیدنی و دانشگاه مک‌کواری اعطا شده‌است. در سال ۲۰۱۵، او توسط موزه هنر مدرن مورد تقدیر قرار گرفت و بورسیه تحصیلی مؤسسه فیلم بریتانیا را دریافت کرد. مجلهٔ تایم در سال ۲۰۰۷ بلانشت را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد با نفوذ جهان معرفی کرد و در سال ۲۰۱۸، او در رتبه‌بندی پردرآمدترین بازیگران زن جهان قرار گرفت.[۵]

اوایل زندگی و تعلیماتویرایش

 
بلانشت بازیگری را در موسسهٔ ملی هنرهای دراماتیک (NIDA) در کنزینگتن، نیو ساوت ولز تحصیل کرد.

کاترین الیز بلانشت در ۱۴ مهٔ ۱۹۶۹ در ناحیهٔ ایوانو ملبورن به دنیا آمد.[۶] مادر استرالیایی‌اش، جون گمبل،[۷] به عنوان بساز و بفروش و معلم کار می‌کرد. پدر آمریکایی‌اش، رابرت دیویت بلانشت جونیور، اهل تگزاس، فرماندهٔ ارشد نیروی دریایی ایالات متحده بود که بعداً به عنوان مدیر تبلیغات کار کرد.[۸][۹][۱۰] آن دو وقتی کشتی رابرت در ملبورن خراب شد با هم آشنا شدند.[۱۱] وقتی بلانشت ده ساله بود، پدرش بر اثر سکته قلبی درگذشت و مادرش مجبور شد که خانواده را به تنهایی بزرگ کند.[۱۲][۱۳] او یک برادر بزرگتر به نام باب بلانشت (رادهٔ ۱۹۶۸) و یک خواهر کوچک‌تر به نام ژنیو بلانشت (زادهٔ ۱۹۷۱) دارد؛ بلانشت دومین فرزند خانواده است.[۱۲] تبار بلانشت از ریشه‌های انگلیسی، کمی اسکاتلندی و فرانسویِ دور است.[۱۳][۱۴][۱۵]

بلانشت دوران کودکی خود را «نیمهٔ برون‌گرا، نیمهٔ گوشه‌گیر» توصیف کرده‌است.[۱۲] در دوران نوجوانی‌اش تمایل زیادی به پوشیدن لباس‌های مرسوم مردانه داشت و دوره‌های تحول گوت و پانک را تجربه کرد و در یک نقطه موی سر خود را تراشید.[۱۲] او دوران دبستان را در ملبورن و در مدرسهٔ ابتدایی ایوانهو ایست گذراند. او برای تحصیلات متوسطه در مدرسهٔ گرامر دختران ایوانهو و سپس در کالج خانم‌های متدیست، جایی که او علاقه‌اش به هنرهای نمایشی را کشف کرد. تحصیل کرد.[۱۶] در اواخر نوجوانی و اوایل بیست سالگی، او در آسایشگاهی در ویکتوریا کار می‌کرد.[۱۷] او در رشتهٔ اقتصاد و هنرهای زیبا در دانشگاه ملبورن تحصیل کرد اما پس از یک سال تحصیل را رها کرد و به خارج سفر کرد. در حالی که در مصر بود، از بلانشت خواسته شد که در نقش اضافی یک تشویق‌کنندهٔ آمریکایی در فیلم بوکس مصری به نام Kaboria ایفای نقش کند؛ او به پول نیاز داشت و این نقش را قبول کرد.[۱۲][۱۸] پس از بازگشت به استرالیا و پس از کار در تئاترهای کوچک ملبورن، نظیر لا ماما، به سیدنی رفت و در موسسهٔ ملی هنرهای دراماتیک (NIDA) ثبت نام کرد.[۱۸] او در سال ۱۹۹۲ از مدرک کارشناسی هنرهای زیبا مؤسسهٔ ملی هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد.[۱۲]

زندگی شخصیویرایش

اندرو آپتون شوهر کیت بلانشت در زمینه فیلمنامه‌نویسی فعالیت می‌کند. آن‌ها در سال ۱۹۹۶ و در زمانی که سر صحنه یک برنامه تلویزیونی بودند با یکدیگر آشنا شدند و نهایتاً در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۷ ازدواج کردند و سه پسر با نام‌های داشیل جان (متولد ۳ دسامبر ۲۰۰۱)، رومن رابرت (متولد ۲۳ آوریل ۲۰۰۴) و ایگناتیوس مارتین (متولد ۱۳ آوریل ۲۰۰۸) دارند. آن‌ها همچنین دختری به نام ایدیت ویوین پاتریشیا را در ۶ مارس ۲۰۱۵ به فرزندخواندگی پذیرفتند.

از آنجا که وی به همراه خانواده‌اش مدت‌ها بود که در انگلستان زندگی می‌کردند، اما به زودی تصمیم به بازگشت به کشور خودشان، استرالیا را گرفتند. خود بلانشت در این خصوص (در سال ۲۰۰۶) گفت: «این تصمیم را برای سکونت دائمی فرزندانش و نزدیک‌تر بودن به خانواده و همچنین حس تعلق داشتن به جامعه نمایشی استرالیا گرفت». وی به همراه خانواده‌اش در بولوارا، خانه‌ای قدیمی در قسمت حومه‌ای هانترز هیل، سیدنی زندگی می‌کنند. بلانشت این خانه را در سال ۲۰۰۴ به قیمت ۱۰٫۲ میلیون دلار استرالیا خریدند و در سال ۲۰۰۷ هم اقدام به بازسازی و تعمیر آن در جهت «طبیعت دوست» بودن کردند.

بلانشت در سال ۲۰۱۳ و طی مصاحبه‌ای با اسکای نیوز صحبت‌های عموماً فمینیستی در حمایت از حقوق زنان مطرح کرد.

افتخارات بازیگری و جوایزویرایش

بلانشت در بیش از ۷۰ فیلم و بیش از ۲۰ تولیدات تئاتر حضور داشته‌است. بلانشت تا سال ۲۰۱۹ فیلم‌هایش بیش ۹٫۸ میلیارد در گیشهٔ جهانی فروش داشته‌است.[۱۹] بلانشت در میان جوایز و نامزدی‌های گوناگونی برای نقش‌آفرینی‌اش، برندهٔ دو جایزهٔ اسکار،[۲۰][۲۱] سه جایزهٔ بفتا،[۲۲] سه جایزهٔ گلدن گلوب،[۲۳] و سه جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم شده‌است.[۲۴][۲۵][۲۶] بازی در نقش کاترین هپبورن در هوانورد (۲۰۰۴) او را به تنها بازیگری بدل کرد که برای به تصویر کشیدن نقش یک بازیگر دریافت‌کنندهٔ اسکار، برندهٔ جایزهٔ اسکار شده‌است.[۲۷] بلانشت یکی از چهار بازیگر زنی است که پس از دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن، برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن می‌شوند.[۲۸] او یکی از شش بازیگری (تنها بازیگر زن) در تاریخ اسکار است که برای به تصویر کشیدن دوباره یک فرد در دو فیلم گوناگون (الیزابت یکم در الیزابت و الیزابت: دوران طلایی) نامزد دریافت جایزه شده‌اند و یازدهمین بازیگری است که دو نامزدی در همان سال دریافت کرده‌اند.[۲۹][۳۰] او تنها بازیگر استرالیایی است که دوبار برندهٔ جایزهٔ اسکار در زمینهٔ بازیگری شده‌است.[۳۱]

آکادمی علوم و هنرهای سینما بلانشت را برای نقش‌آفرینی در آثار زیر به رسمیت می‌شناسد:

بلانشت در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آیکان مجلهٔ پریمیر را دریافت کرده‌است.[۳۲] او در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ استاد مدرن جشنواره بین‌المللی سنتا باربارا را برای به رسمیت شناختن دستاوردهای او در صنعت فیلم‌سازی دریافت کرد.[۳۳] او در همان سال ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.[۳۴] او در سال ۲۰۱۴ جایزهٔ کریستال زنان در فیلم و تلویزیون بین‌المللی را برای برتری در صنعت سرگرمی دریافت کرد.[۳۵] در سال ۲۰۱۵، از او در موزه هنر مدرن به دلیل مشارکت برجسته در این صنعت تجلیل شد.[۳۶][۳۷] او یاران انستیتوی فیلم بریتانیا را برای به رسمیت شناختن سهم برجسته او در فیلم دریافت کرد؛ او در این مراسم از سوی بازیگر انگلیسی ایان مک‌کلن تقدیر شد.[۳۸][۳۹] بلانشت در سال ۲۰۱۵ دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ لانگفورد لین در سال ۲۰۱۵ به دلیل «سهم برجسته‌اش در غنی سازی محیط و فرهنگ تئاتر استرالیا» بود.[۴۰] او در سال ۲۰۱۶ به افتخار «تعهد ماندگار به تعالی» و «قدردانی از هنرمندی طراحی لباس و همکاری با طراحان لباس»، جایزهٔ لکسات اسپایت‌لایت انجمن طراحان لباس را دریافت کرد.[۴۱]

بلانشت برای خدمات به جامعهٔ استرالیا، نشان سدساله را از طرف دولت استرالیا دریافت کرد.[۴۲] او در سال ۲۰۱۲ به پاس قدردانی از مشارکت قابل توجهش در هنر، از طرف وزیر فرهنگ فرانسه به عنوان شوالیه درجهٔ هنر و ادبیات منصوب شد.[۴۳] بلانشت در سال ۲۰۱۷ برای «خدمات برجسته به هنرهای نمایشی به عنوان یک بازیگر بین‌المللی تئاتر و سینما، از طریق مشارکت اساسی به عنوان مدیر سازمان‌های هنری، به عنوان الگویی برای زنان و نقش‌آفرینان جوان و به عنوان حامی اهداف بشردوستانه و محیط زیستی» نشان همنشین درجهٔ استرالیا را از طرف ملکه دریافت کرد.[۴][۴۴] به او از طرف دانشگاه سیدنی، دانشگاه نیو ساوت ولز و دانشگاه مک‌کواری برای به رسمیت شناختن سهمش در هنر، بشردوستی و جامعه، مدرک دکتری عالی ادبیات اهدا شده‌است.[۴۲][۴۵]

فیلم‌شناسیویرایش

فیلم
سال نام فیلم در نقش توضیحات منابع
۱۹۹۰ کابوریا Extra as one of the dancers[۴۶]
۱۹۹۴ Police Rescue: The Movie Vivian
۱۹۹۶ Parklands Rosie فیلم کوتاه
۱۹۹۷ اسکار و لوسیندا Lucinda Leplastrier
۱۹۹۷ Thank God He Met Lizzie Lizzie
۱۹۹۷ Paradise Road Susan Macarthy
۱۹۹۸ الیزابث ملکه الیزابت یکم برنده بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن و نامزد اسکار
۱۹۹۹ Bangers Julie-Anne
۱۹۹۹ چپاندن قوطی‌حلبی Connie Falzone
۱۹۹۹ شوهر ایده‌آل Lady Gertrude Chiltern
۱۹۹۹ آقای ریپلی بااستعداد Meredith Logue کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل زن
۲۰۰۰ هدیه آنابل (آنی) ویلسن
۲۰۰۰ مردی که گریست Lola
۲۰۰۱ The Shipping News Petal Quoyle
۲۰۰۱ شارلوت گری شارلوت گری
۲۰۰۱ ارباب حلقه‌ها: یاران حلقه گالادریل
۲۰۰۱ راهزنان کیت ویلر
۲۰۰۲ ارباب حلقه‌ها: دو برج گالادریل
۲۰۰۲ بهشت فیلیپا
۲۰۰۳ ارباب حلقه‌ها: بازگشت پادشاه گالادریل
۲۰۰۳ گم‌شده مگی گیلکسون
۲۰۰۳ قهوه و سیگار Herself & Shelly
۲۰۰۳ ورونیکا گرن ورونیکا گرن
۲۰۰۴ زندگی در آب با استیو زیسو جین وینسلت-ریچاردسون
۲۰۰۴ هوانورد کاترین هپبورن برنده اسکار و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن
۲۰۰۵ ماهی کوچک تریسی هارت
۲۰۰۵ داستان روح‌های ازدست‌رفته
۲۰۰۶ بابل Susan Jones
۲۰۰۶ آلمانی خوب لنا براندت
۲۰۰۶ یادداشت‌هایی بر یک رسوایی Sheba Hart
۲۰۰۷ پلیس خفن جنین کمیو
۲۰۰۷ الیزابت: دوران طلایی ملکه الیزابت یکم
۲۰۰۷ من آنجا نیستم Jude Quinn (باب دیلن)
۲۰۰۸ ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین Colonel-Doctor Irina Spalko
۲۰۰۸ مورد عجیب بنجامین باتن دیسی فولر
۲۰۰۹ پونیو روی صخره کنار دریا Granmamare صداپیشه نسخهٔ انگلیسی
۲۰۱۰ رابین هود دوشیزه ماریان
۲۰۱۱ هانا Marissa Wiegler
۲۰۱۲ هابیت: یک سفر غیرمنتظره گالادریل
۲۰۱۳ یاسمن آبی جاسمین اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن
۲۰۱۳ تراشکاری Gail Lang
۲۰۱۳ هابیت: برهوت اسماگ گالادریل
۲۰۱۴ مردان آثار یادبود Claire Simone
۲۰۱۴ هابیت: نبرد پنج سپاه گالادریل
۲۰۱۴ چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم ۲ والکا صداپیشه
۲۰۱۵ شوالیه جام‌ها ننسی
۲۰۱۵ سیندرلا نامادری
۲۰۱۵ کارول کارول ایرد مدیر اجرایی تولید
۲۰۱۵ حقیقت مری میپز مدیر اجرایی تولید
۲۰۱۶ سبک‌وزن
۲۰۱۷ ثور: راگناروک هلا
۲۰۱۸ کتاب جنگل کا صداپیشه
پس‌تولید
هشت یار اوشن لو
۲۰۱۹ چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم: دنیای پنهان والکا صداپیشه
کجا رفتی برنادت برنادت فاکس [۴۷]
۲۰۲۱ کوچه کابوس   دکتر لیلیت ریتر پس‌تولید [۴۸]
بالا رو نگاه نکن   بری ایوانتی پس‌تولید [۴۹]
پینوکیو   TBA (صدا) پس‌تولید [۵۰]
TBA سرزمین‌های مرزی   لیلیت پس‌تولید [۵۱]

منابعویرایش

  1. "Cate Blanchett Was Briefly Mistaken For Kate Upton". The Late Show with Stephen Colbert. Archived from the original on 2 September 2020. Retrieved 2 March 2020.
  2. Grierson, Will Leitch, Tim (3 November 2017). "Every Cate Blanchett Performance, Ranked". Vulture. Retrieved 10 December 2020.
  3. "Cate Blanchett in 10 memorable roles". Vogue Paris. Retrieved 10 December 2020.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Queen's Birthday 2017 Honours: The full list". The Sydney Morning Herald. 12 June 2017. Archived from the original on 14 June 2017. Retrieved 11 June 2017.
  5. Robehmed, Natalie (16 August 2018). "The World's Highest-Paid Actresses 2018: Scarlett Johansson Steals The Spotlight With $40.5 Million". Forbes. Archived from the original on 29 December 2018. Retrieved 29 December 2018.
  6. Wilmoth, Peter (2 March 2008). "Can-do Cate". The Age. Archived from the original on 29 July 2013. Retrieved 13 August 2012.
  7. Haun, Harry (16 July 2012). "From Hedda to Streetcar to Vanya: The Many Colors of Cate Blanchett". Playbill. Archived from the original on 29 January 2015. Retrieved 16 March 2015.
  8. "Cate Blanchett's biography". Elle. December 2003.
  9. Stein, Danielle (June 2010). "With a theater company to run and her brood of boys to raise, Cate Blanchett barely has time to be a movie star. Good thing she's a natural". W. Archived from the original on 29 November 2016. Retrieved 26 May 2015.
  10. Lennan, Jo (2012). "Cate Blanchett, Theatre Boss". Intelligent Life. Economist Group. Archived from the original on 1 February 2014. Retrieved 15 September 2013.
  11. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام act وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ ۱۲٫۵ "Cate Blanchett on madness, motherhood and working with Woody Allen". The Herald. 20 September 2013. Archived from the original on 29 January 2015. Retrieved 29 December 2014.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ "Episode #10.3". Inside the Actors Studio. Season 10. Episode 3. 14 December 2003. Bravo. https://www.imdb.com/title/tt0611211/.
  14. "Daybreak: Cate Blanchett discusses 'The Monument Men'". Yahoo!. 4 February 2014. Archived from the original on 7 March 2014. Retrieved 16 March 2015.
  15. "Cate Blanchett's Surprising Spy History". Ancestry.com. Archived from the original on 5 March 2015. Retrieved 16 March 2015.
  16. "Famous alumni on Latham's hit list". Crikey. Archived from the original on 10 March 2010. Retrieved 15 January 2010.
  17. "Enough Rope with Andrew Denton: Cate Blanchett". 9 May 2005. Archived from the original on 26 June 2016. Retrieved 3 June 2017.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Cammila Collar (2015). "Cate Blanchett – Biography". The New York Times. Archived from the original on 3 January 2015. Retrieved 3 January 2015.
  19. "Cate Blanchett Movie Box Office Results". Box Office Mojo. IMDb. Archived from the original on 29 August 2019. Retrieved 14 June 2019.
  20. "The 77th Academy Awards | 2005". Oscars.org | Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Retrieved 9 December 2020.
  21. "The 86th Academy Awards | 2014". Oscars.org | Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Retrieved 9 December 2020.
  22. "100 BAFTA Moments - Cate Blanchett Wins Her Third BAFTA Award in 2014". www.bafta.org. 13 December 2014. Retrieved 9 December 2020.
  23. "Cate Blanchett". www.goldenglobes.com. Retrieved 9 December 2020.
  24. "The 10th Annual Screen Actors Guild Awards | Screen Actors Guild Awards". www.sagawards.org. Retrieved 9 December 2020.
  25. "The 11th Annual Screen Actors Guild Awards | Screen Actors Guild Awards". www.sagawards.org. Retrieved 9 December 2020.
  26. "The 20th Annual Screen Actors Guild Awards | Screen Actors Guild Awards". www.sagawards.org. Retrieved 9 December 2020.
  27. "Cate Blanchett on 'How to Train Your Dragon 3′ and the Fear of Oscar Speeches". Variety. 10 February 2015. Archived from the original on 30 August 2016. Retrieved 16 February 2015.
  28. "Will Cate Blanchett join Meryl Streep and Jessica Lange in Oscars upgrade lounge?". Goldderby.com. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 23 November 2014.
  29. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام double nod وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  30. Debczak, Michele (15 January 2016). "When the Academy Nominates Actors Twice For Playing the Same Character". Mental Floss. Archived from the original on 6 February 2016. Retrieved 9 February 2016.
  31. "Cate Blanchett wins best actress Oscar for Blue Jasmine". News.com.au. 30 March 2014. Archived from the original on 23 November 2014. Retrieved 23 November 2014.
  32. "Women in Hollywood Spotlights several". The Daily News. 22 September 2006. p. 2A. Archived from the original on 9 December 2020. Retrieved 18 March 2015.
  33. "SBIFF – Cate Blanchett, Modern Master". Arlington Theater. 14 December 2007. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 25 November 2014.
  34. "Cate Blanchett – Hollywood Walk of Fame". Walk of Fame. Archived from the original on 17 November 2014. Retrieved 28 November 2014.
  35. "Women in Film Honors Cate Blanchett, Kerry Washington, Rose Byrne and More". Playbill. 1 April 2014. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 24 November 2014.
  36. "MoMA's Eighth Annual Film Benefit to Honor Cate Blanchett on November 17". Museum of Modern Art. 30 July 2015. Archived from the original on 18 November 2015. Retrieved 21 October 2015.
  37. "Cate Blanchett to be Honored at MoMA's 2015 Film Benefit". Indiewire. 3 August 2015. Archived from the original on 18 November 2015. Retrieved 21 October 2015.
  38. "Cate Blanchett to receive BFI Fellowship at LFF Awards Ceremony". British Film Institute. 3 September 2015. Archived from the original on 8 October 2015. Retrieved 21 October 2015.
  39. "Cate Blanchett says she's 'incredibly blessed' to receive top British film honour". The Sydney Morning Herald. 18 October 2015. Archived from the original on 20 October 2015. Retrieved 21 October 2015.
  40. "AACTA Longford Lyell Award". Australian Film Institute. Archived from the original on 22 December 2015. Retrieved 7 December 2015.
  41. "Lacoste Spotlight Award". Costume Designers Guild. 6 January 2016. Archived from the original on 5 February 2016. Retrieved 2 February 2016.
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ "Cate Blanchett receives honorary doctorate from Macquarie University". Macquarie University, Sydney. 25 September 2014. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 25 November 2014.
  43. "Cate Blanchett was conferred the insigna of Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres". Archived from the original on 24 December 2013. Retrieved 27 February 2014.
  44. Knaus, Christopher (11 June 2017). "Queen's birthday honours list: Cate Blanchett and Alan Joyce among Australians recognised". The Guardian. Archived from the original on 11 June 2017. Retrieved 11 June 2017.
  45. "Blanchett receives honorary doctorate". Sky News. 25 September 2014. Archived from the original on 6 February 2015. Retrieved 30 September 2014.
  46. "Cate Blanchett's first appearance on the Silver Screen in an Egyptian film". 1990.
  47. Kit, Borys (12 November 2015). "Cate Blanchett in Talks to Star in 'Where'd You Go, Bernadette?' Adaptation". TheHollywoodReporter.com. Retrieved 10 July 2017.
  48. Rooney Mara Joins Guillermo Del Toro’s ‘Nightmare Alley’ At Fox Searchlight
  49. Sneider, Jeff (11 May 2020). "Exclusive: Cate Blanchett to Join Jennifer Lawrence in Adam McKay's Netflix Movie". کلایدر (وبگاه). Retrieved 18 November 2020.
  50. D'Alessandro, Anthony (2020-08-19). "Cate Blanchett, Ewan McGregor, Tilda Swinton & More Round Out Cast For Guillermo del Toro Netflix 'Pinocchio' Movie". Deadline. Retrieved 2020-08-22.
  51. N'Duka, Amanda (May 5, 2020). "Oscar Winner Cate Blanchett In Talks To Join 'Borderlands' Adaptation At Lionsgate". ددلاین هالیوود. Archived from the original on August 15, 2020. Retrieved January 27, 2021.

پیوند به بیرونویرایش