باز کردن منو اصلی

گذشته مستمر یا ماضی مستمر، یکی از زمان‌های فعلی در زبان فارسی است. این زمان با افزودن فعل کمکی «داشت» به شناسه، «می» و فعل اصلی و شناسه ساخته می‌شود. مثلاً مصدر گفتن در زمان گذشته مستمر «داشتم می‌گفتم» است.