گریگوریس آقتامارتسی

گریگوریس آقتامارتسی (به ارمنی: Գրիգորիս Աղթամարցի) از دیگر چهره‌های درخشان ادبیان سده شانزدهم ارمنی است. آقتامارتسی که اسقف نیز بود، شاعذ زیبایی و عشق و لذت و جذبه‌های طبیعت است. مقام عالی کلیسایی به هیچ وجه مانع از آن نشده که آقتامارتسی از زندگی عادی مردم و مناسبات اجتماعی سخن به میان آورد؛ و دردها و رنج‌های مردم و مناسبات ناعادلانهٔ اجتماعی را در آثارش منعکس کند. آقتامارتسی که از فعالان اجتماعی و متفکران مترقی عصر خویش نیز بود، به رغم قید و بندهای کلیسا، عشق به زن و زیبایی‌های احساس‌های عاشقانه را در غزل‌هایش با زبانی دلنشین و تصاویری با شکوه بیان کرده‌است. آقتامارتسی که دارای زبان شعری بسیار غنی و استادانه ئی است در برخی از اشعارش مفاهیم فلسفی را طرح کرده و در پاره ئی دیگر به تحسین و تقدیس میهن‌پرستی قهرمانان ملی پرداخته‌است.[۱][۲][۳]

منابعویرایش

  1. نوری‌زاده، احمد (۱۳۷۶). تاریخ و فرهنگ ارمنستان. تهران: چشمه. ص. ۵۹۳. شابک ۹۶۴-۶۱۹۴-۵۵-۹.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Գրիգորիս Աղթամարցի». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ارمنی.
  3. «Աղթամարի կաթողիկոսություն». armenianreligion.am. دریافت‌شده در ۴ ژوئیه ۲۰۱۸.
  • Hacikyan, Agop Jack; Basmajian, Gabriel; Franchuk, ‎Edward S.; Ouzounian, Nourhan (2000). The Heritage of Armenian Literature: From the Sixth to the Eighteenth Century. Wayne State University Press. p. 724-732. ISBN 978-0-8143-3023-4. Retrieved 4 March 2013.