گودرز دوم

گودرز دوم (اشک بیستم) بیستمین شاه ایران از سلسلهٔ اشکانی است. این شاه از خاندان اصلی اشکانی نبود، بلکه پسر گیو پادشاه ورکانه بود که خویشاوند و وابسته به خاندان اشکانی بودند. دلاوری‌های این دو در شاهنامهٔ فردوسی منعکس شده است.

گودرز دوم
𐭂𐭅𐭕𐭓𐭆
شاه شاهان
Tetradrachm of Gotarzes II, minted in 49.jpg
سکه گودرز دوم
شاهنشاه اشکانی
سلطنت۴۶ – ۵۱ م
پیشینوردان یکم
جانشینونن دوم
درگذشته۵۱ م
خانداناشکانیان
پدراردوان دوم (پدر خوانده)
دین و مذهبمزدیسنا
سکه گودرز دوم

گودرز دوم پس از مرگ اردوان سوم که هجدهمین شاه اشکانی بود، با وردان پسر او برای رسیدن به شاهی به مبارزه پرداخت. او پس از چیره شدن بر وردان و دستگیر کردن وی، بر تخت شاهی نشست. برخی تاریخ نویسان بر این باورند که گودرز پس از پیروزی با وردان از در آشتی در آمد و برخی دیگر معتقدند که او را کشت.

گودرز در تاریخ اشکانیان به سخت‌گیری و خشونت معروف است. از این روی مجلس مهستان وی را شایستهٔ شاهی ندانست و با فرستادن نمایندگانی به روم از رومیان خواستند که یکی از پسران(احتمالاً نوادگان) فرهاد چهارم به نام مهرداد را به ایران بفرستند تا زمام ادارهٔ امور کشور را در دست گیرد. رومیان این درخواست را پذیرفتند، ولی در نبردی که بین گودرز دوم و مهرداد درگرفت، مهرداد شکست خورد و گودرز گوشهای او را برید تا وی را به نقص عضو که موجب جرمان وی از پادشاهی می‌شد، دچار کند. کوتاه زمانی پس از این گودرز در سال ۵۱ میلادی درگذشت.

سکه گودرز دوم

کتیبهٔ گودرزویرایش

در دامنهٔ کوه بیستون به فرمان گودرز دوم کتیبه و نقش‌هایی حجاری شده است که در آن پیروزی گودرز بر رقیبانش به ویژه بر مهرداد نگاشته شده است.

منابعویرایش

  • خدادادیان، اردشیر، اشکانیان، منصور،۱۳۸۰
گودرز دوم
درگذشتهٔ: ۵۱ م
پیشین:
وردان یکم
شاهنشاه ایران‌
۴۶–۵۱ م
پسین:
ونن دوم