باز کردن منو اصلی
اعدام ماری آنتوانت در ۱۶ اکتبر ۱۷۹۳

گیوتین (به فرانسوی: Guillotine) نام دستگاهی است که برای اجرای مجازات اعدام از طریق قطع سر به کار می‌رفت. این دستگاه از یک چارچوب عمودی بلند و یک تیغه معلق تشکیل شده‌است. تیغه به وسیله یک طناب بالا برده می‌شود و پس از رها شدن و سقوط روی گردن، سر را از تن جدا می‌کند. شهرت این دستگاه بیشتر به خاطر استفاده گسترده از آن در کشور فرانسه و بالاخص در زمان انقلاب فرانسه است؛ گرچه استفاده از آن تا مدت‌ها پس از انقلاب فرانسه در چندین کشور ادامه یافت. آخرین نفری که در فرانسه با گیوتین اعدام شد ( اوژن ويدمن : Eugen Weidman 1908-1939 ) نام داشت که به جرم تجاوز و قتل زن جوانی به نام الیزابت بوسکه به مرگ محکوم شد و در تاریخ ۱7 ژوئن ۱۹39 در ورسای به زیر گیوتین رفت. با این اعدام پرونده اعدام با گیوتین و به‌طور خاص اعدام در اروپای غربی برای همیشه بسته شد و مجازات اعدام لغو گردید.

پیشینه استفاده از دستگاه‌های مکانیکی -شبیه گیوتین- برای جدا کردن سر از بدن به قرون وسطی بازمی‌گردد و در ایتالیا، آلمان و انگلستان نمونه‌های گوناگونی وجود داشته‌است.

محتویات

پیشینه نامویرایش

نام گیوتین از نام خانوادگی پزشک فرانسوی «ژوزف گیوتین» گرفته شده‌است. دکتر گیوتین در تاریخ ۱۰ اکتبر ۱۷۸۹ با پشتیبانی جلاد پاریس، «شارل هانری سانسون» «که به مشکلات فراوان گردن زدن با شمشیر واقف بود»، پیشنهاد استفاده از دستگاه مکانیکی جدا کردن سر را مطرح کرد تا از اعدام‌های «وحشتناک» و «سلب آبرو کننده» جلوگیری شود.

نخستین گیوتین "مدرنویرایش

پیانوساز آلمانی «توبیاس شمیت» در سال ۱۷۹۲ به دستور جلاد سانسون نخستین نمونه‌های کاربردی گیوتین را ساخت و کارایی این نمونه‌ها را که تیغه‌ای منحنی شکل داشتند روی گوسفندان و جسد انسان‌ها آزمایش کرد و نتیجه گرفت که تیغه منحنی گردن را کاملاً جدا نمی‌کند. اولین اعدام رسمی به وسیله دستگاه ثبت اختراع شده شمیت در تاریخ ۲۵ آوریل ۱۷۹۲ اجرا شد. دکتر گیوتین بابت حق‌الزحمه اجرت هنگفتی معادل ۹۶۰ لیور (livre) به توبیاس شمیت پرداخت.

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

تاریخچه گیوتین (انگلیسی)

ویکی‌پدیای انگلیسی و آلمانی