باز کردن منو اصلی

یک آلبوم پرآهنگ (انگلیسی: Long play یا LP)، آلبومی از قطعات موسیقی است که شامل بیش از پنج قطعه موسیقی می‌شود که جمعاً چیزی بیش از یک ساعت زمان دارند. تاریخچهٔ استفاده از این اصطلاح، به زمانی بر می‌گردد که موسیقی روی صفحات گرامافون عرضه می‌شد. این اصطلاح برای صفحات گرامافونی به کار می‌رفت که تعداد آهنگ‌های آن‌ها بیشتر از آلبوم‌های چند آهنگه بود.

آلبوم پرآهنگ
Capital letters LP in a circle
12in-Vinyl-LP-Record-Angle.jpg
A 12-inch LP vinyl record
نوع رسانهAudio playback
کدگذاریAnalog groove modulation
گنجایشOriginally 23 minutes per side, later increased by several minutes, much longer possible with very low signal level
ساز و کار خواندنMicrogroove stylus (maximum tip radius ۰٫۰۰۱ اینچ یا ۲۵ میکرومتر)
ابعاد12 in (30 cm), 10 in (25 cm), ۹۰–۲۴۰ گرم (۳٫۲–۸٫۵ اونس)
کاربردAudio storage
انتشار1948

امروزه با توجه به عرضهٔ موسیقی روی لوح فشرده، مرز بین یک آلبوم چندآهنگه و یک آلبوم پرآهنگ در واقع مرزی ساختگی است، و با توجه به مسائل تجاری تعیین می‌شود. (سودی که در قالب فروش آلبوم‌های پرآهنگ عاید یک هنرمند می‌شود، بیش از سود آلبوم چندآهنگه است.)

پیوندهای مرتبطویرایش

منابعویرایش

ویکی‌پدیای انگلیسی، مقالهٔ «Long play»، بیست و دوم ژانویه ۲۰۰۷.