باز کردن منو اصلی

ابوالحسن ثالث، فرزند صنیع‌الملک، از نقاشان معروف عصر قاجار بود. او را نخست یحیی غفاری می‌خواندند.

بعد از مرگ پدر او خود را ابوالحسن خواند. او بدین جهت خود را ابوالحسن ثالث می‌خواند که پس از ابوالحسن مستوفی غفاری ابوالحسن اول و صنیع‌الملک ابوالحسن غفاری ابوالحسن ثانی خوانده می‌شدند.

خودکشی میرزا ابوتراب غفاری در خانهٔ او بوده و گویند او مخصوصاً در نجات وی اهمال کرده است، شاید از آن رو که به مایه و استعداد هنری میرزا ابوتراب رشک می‌برده است.[۱] یحیی خان علاوه بر مهارت در نقاشی آبرنگ و رنگ و روغن به رونگاری از آثار نقاشان دورهٔ رنسانس علاقه داشت.[۲]

منابعویرایش

  1. سهیلی خوانساری، احمد. پنج ابوالحسن نقاش دریک قرن.هنر و مردم، دورهٔ 15، ش 169و170 (آبان و آذر ۱۳۵۵): 6۴-65
  2. «آثار هنرمندان خاندان غفاری شناسنامه نقاشان عصر قاجار است». میراث آریا. دریافت‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۸۹.