باز کردن منو اصلی

اتحادیه بین‌المللی مخابرات یا آی تی یو (ITU) یک سازمان بین‌المللی وابسته به سازمان ملل متحد است. این اتحادیه دومین اتحادیه قدیمی پس از کمیسیون راین است. این اتحادیه وظیفه قانون‌گذاری و مدیریت فضای فرکانسی، تدوین استانداردهای تبادل داده و اطلاعات و همچنین کمک به رشد و توسعه ارتباطات در سراسر جهان را بر عهده دارد. مقر این سازمان در ژنو سوئیس است.


International Telecommunication Union
Union internationale des télécommunications
Unión Internacional de Telecomunicaciones
Международный союз электросвязи
الاتحاد الدولی للاتصالات
国际电信联盟
نوع رکنوابسته به سازمان ملل متحد
مخففITU
UIT
رئیسحمادون توره
وضعیتفعال
تأسیس۱۷ می ۱۸۶۵
مقر اصلیژنو، سوئیس
وب‌گاهhttp://www.itu.int/
پنج منطقه اداری اتحادیه بین‌المللی مخابرات:
  آمریکا
  اروپای غربی
  اروپای شرقی و آسیای شمالی
  آفریقا
  آسیا و استرالیا

تاریخچهویرایش

در سال ۱۸۶۵ پس از اختراع تلگراف بیست کشور اروپایی نهادی را به عنوان اتحادیه بین‌المللی تلگراف تأسیس کردند که اولین مقررات بین‌المللی ارتباطات راه دور (مخابرات) در آن به تصویب رسید. این اتحادیه پس از کنفرانسی جهانی در مادرید اسپانیا به اتحادیه بین‌المللی ارتباطات راه دور (مخابرات) یا همان ITU تغییر نام داد. پس از تأسیس سازمان ملل متحد، در سال ۱۹۴۵، آی‌تی‌یو به نهادی وابسته به این سازمان تبدیل شد.

اجزاویرایش

 
بنای یادبود در برن سوئیس در پایین بنا این نوشته دیده می‌شود: «Union Télégraphique Internationale fondée à Paris en 1865 sur l'initiative du gouvernement français. Érigé par décision de l'Union Télégraphique prise à la conférence internationale de Lisbonne en 1908.» (به فارسی :اتحادیه بین‌المللی تلگراف در ۱۸۶۵ در پاریس به ابتکار دولت فرانسه تأسیس شد. این بنای یادبود با تصمیم اتحادیه تلگراف در کنفرانس بین‌المللی لیسبون در سال ۱۹۰۸ ایجاد شد)

ITU از سه بخش تشکیل شده‌است:

  • بخش استانداردسازی مخابرات
  • بخش مخابرات رادیوئی
  • بخش توسعه مخابرات

ریاستویرایش

ریاست بخش ارتباطات رادیویی توسط کنفرانس مجمع عمومی چهارسالانه آی‌تی‌یو انتخاب می‌شود. ریاست این بخش، علاوه بر مسئولیت هماهنگی بین زیربخش‌های مختلف، به‌طور مستقیم مسئولیت اداره دفتر ارتباطات رادیویی را نیز بر عهده دارد.

جستارهای وابستهویرایش

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش