اخترشناسی رصدی

شاخه‌ای از اخترشناسی

اخترشناسی رصدی بررسی حرکات سیاره‌ها، قمرها و دیگر اجرام منظومهٔ خورشیدی است. نخستین اطلاعات از فضا، به‌وسیلهٔ دانش اخترشناسی رصدی به دست ما رسیده‌است. یکی از مهم‌ترین گام‌های اثباث خورشیدمرکزی هلال‌های زهره بود که گالیله آن را با تلسکوپ مشاهده کرد؛[۱] این را مدیون اخترشناسی رصدی هستیم. مطالعهٔ این حرکات با چشم غیرمسلح نیز ممکن است و کپلر قوانین سه‌گانهٔ خود را از این راه به دست آورده‌است.[۲][۳]

Astronomy Amateur 3 V2.jpg

برای آغاز مشاهدات تنها به آسمانی صاف و دو چشم سالم نیاز است و در مراحل بعدی و با آشنایی بیشتر با صورت‌های فلکی می‌توان از دوربین‌های دوچشمی کوچک جهت تعقیب حرکت سیاره‌های کم‌نور و برخی دنباله‌دارها و سیارک‌ها استفاده کرد.

محاسبات ساده‌ای مانند تعیین جرم زمین، قطر زمین، فاصلهٔ ماه و خورشید، فاصلهٔ سیارات از خورشید، تخمین زمان خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی از همین مشاهدات ساده ممکن است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. «مروری بر زندگی و کشفیات گالیله؛ فیلسوف و ریاضیدان ایتالیایی». ایران سپید. ۲۰۲۱-۰۵-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۱۵.
  2. «دانشنامه ایران زمین - اخترشناسی». خانه - درگاه اینترنتی سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران (به اردو). ۲۰۲۱-۰۵-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۱۵.
  3. «آشنایی با نجوم رصدی از آغاز تاکنون». وبلاگ مؤسسه طبیعت آسمان شب. ۲۰۱۷-۰۷-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۱۵.

پیوند به بیرون