باز کردن منو اصلی

ادوارد ثورندایک

روان‌شناس آمریکایی
(تغییرمسیر از ادوارد لی سرندایک)

ادوارد لی ثورندایک (به انگلیسی: Edward Lee Thorndik) در سال ۱۸۷۴ در ایالات متحده به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۹ میلادی درگذشت. او یکی از مهم‌ترین پژوهشگران در تدوین روانشناسی حیوانی بود. فعالیت‌هایش در روانشناسی تطبیقی و فرایندهای یادگیری وی را به سمت نظریه پیوندگرایی سوق دارد. وی به وسیلهٔ روش علمی‌اش پایه‌گذار روانشناسی تربیتی مدرن شد. در نظرسنجی مجله مروری بر روانشناسی عمومی در سال ۲۰۰۲، ثرندایک نهمین روانشناسی که بیشترین استناد به آثارش شده‌است، انتخاب شد.

ادوارد لی ثورندایک
PSM V80 D211 Edward Lee Thorndike.png
زادهEdward Lee Thorndike
۳۱ اوت ۱۸۷۴
ویلیامزبرگ، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشت۹ اوت ۱۹۴۹ (۷۴ سال)
مونت روز، نیویورک
ملیتآمریکایی
تحصیلاتRoxbury Latin, Wesleyan, Harvard, Columbia
شغلروانشناس
کارفرماTeachers College,دانشگاه کلمبیا
شناخته‌شده برایFather of modern educational psychology
عنواناستاد
دینAtheist[۱]
همسر(ها)Elizabeth Moulton (married August 29, 1900)

او نظریه عینی و ماشینی یادگیری را تدوین کرد که بر رفتار آشکار تأکید می‌ورزید. او بر این باور بود که روانشناسی باید رفتار را مطالعه کند نه عناصر ذهنی یا تجربه هوشیار را در هر شکل که باشد. ثورندایک پیوندگرایی را که یک رویکرد آزمایشی به تداعی گرایی بود و از دیدگاه‌های سنتی بسیار فاصله داشت به وجود آورد.[۲]

قانون اثر ثورندایکویرایش

 
در ابتدا پاسخ‌های گربه عمدتاً غریزی بود؛ اما با گذشت زمان، پاسخ فشردن اهرم تقویت، و پاسخ‌های دیگر تضعیف شدند.

ادوارد ثوراندیک، در اواخر قرن نوزدهم، از طریق آزمایش‌های معروف خود با گربه نشان داد که چگونه جانور به تدریج از طریق آزمایش و خطا یادمی‌گیرد. هنگامی که گربه در قفس‌های موسوم به جعبهٔ معما، قرار می‌گرفت، برای رسیدن به غذا رفتارهایی انجام می‌داد؛ ولی وقتی کوشش‌هایی منجر به غذا می‌شدند، میزان خطای حیوان کاهش می‌یافت تا جایی که بدون هیچ کوشش اضافی موفّق می‌شد به غذا دست یابد.[۳]

بنابراین وقتی پاداشی بلافاصله به دنبال یکی از رفتارها بیاید، یادگیری عمل قوی‌تر می‌شود. ثرندایک این نیرومند شدن را قانون اثر (به انگلیسی: Law of Effect) نامید.[۳]

منابعویرایش

  1. Karier, Clarence J. (1986). Scientists of the mind: intellectual founders of modern psychology. University of Illinois Press.
  2. دوان پی. شولتز؛ سیدنی الن شولتز(۱۹۸۷). تاریخ روانشناسی نوین. ترجمه علی‌اکبر سیف و همکاران(۱۳۷۲)، جلد اول، انتشارات رشد، تهران، صفحه ۲۶–۳۴
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ گروه مولفان (۱۳۸۸)، «فصل ۷:یادگیری و شرطی‌شدن»، زمینه روان‌شناسی هیلگارد و اتکینسون، ترجمهٔ گروه مترجمان (ویراست چهاردهم)، تهران: انتشارات گپ، ص. صفحه ۱۸۰ تا ۱۸۵