باز کردن منو اصلی

استغاثه (به انگلیسی: Supplication)فریاد خواهی برای رهایی از گرفتاری است. از استغاثه در فقه در باب‌هایی مانند صلات، طلاق، قضاء و حدود به مناسبت سخن رفته است. نمونه استغاثه هنگامی است که انسان به بیماری سختی مبتلا می‌شود. واژه استغاثه، مصدر باب استفعال از ریشه «غ- و- ث» به معنای طلب نصرت و فریادرس خواهی و استمداد در حال شدّت و محنت است.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. [۱] ویکی فقه