باز کردن منو اصلی

امیررضا کوهستانی (زاده ۱۸ خرداد ۱۳۵۷، شیراز)[۱] نویسنده و کارگردان تئاتر ایرانی است. او با اجرای بیش از ۲۰۰ تئاتر در خارج از کشور، از جمله موفق‌ترین کارگردانان تئاتر ایران به‌شمار می‌رود.[۲]

امیر رضا کوهستانی
WKV -- Rauschen -- Amir Reza Koohestani.jpg
زادروز۱۸ خرداد ۱۳۵۷
شیراز
ملیتایرانی
پیشهنمایش‌نامه‌نویس و کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت۱۳۷۸ تاکنون
وبگاه
www.mehrtheatregroup.com
صفحه در وبگاه IMDb

زندگیویرایش

امیررضا کوهستانی در سال ۱۳۵۷ در شیراز به دنیا آمد. ۱۸ ساله بود که اولین داستان کوتاهاش را در روزنامه‌های محلی چاپ کرد. پس از آن جذبسینما شد و تحصیلات آکادمیک خود را در رشتهٔ کارگردانی سینما آغاز کرد، سپس در دانشگاه منچستر انگلستان در رشتهٔ مطالعات تئاتری ادامه داد. وی اولین نمایشنامه‌ٔ خود را با نام «و روز هرگز نیامد» در سال ۱۳۷۷ نوشت که هرگز به اجرا در نیامد. یک سال بعد نمایش «قصه های در گوشی» را به روی صحنه برد که توجه بسیاری را در هجدهمین جشنواره‌ٔ تئاتر فجر جلب کرد.

وی از سال ۱۳۷۴ به عضویت کارگاه و گروه تئاتر مهر به سرپرستی نادعلی شجاعی در آمد و پس از ان با گروه تئاتر مهر در شیراز کار خود را ادامه داد و در نمایش های کبودان و اسفندیار و ارتفاع فعالیت کرد و با قصه های درگوشی خود را معرفی کرد و با سومین اثرش «رقص روی لیوانها» (۱۳۸۰) حمایت چندین فستیوال هنری اروپایی را کسب کرد و از این پس موقعیت خود را به عنوان یک نویسنده- کارگردان خلاق تثبیت نمود.وی پس از آن در تهران با نام گروه تئاتر مهر به کار خود ادامه داد. او در سال ۲۰۰۲ نمایش «تجربه های اخیر» را در فستیوال تئاتر جهان در شهر بُن آلمان دید و پس از آن تصمیم گرفت که این اثر که برداشتی از نمایشنامه‌ای کانادایی است را به همین نام بازنویسی و اجرا کند.

آثار بعدی او «در میان ابرها» -که دربارهٔ مهاجرت است- (۱۳۸۴)، «خون خشک و سبزی تازه» (۱۳۸۶)، «کوارتت» (۱۳۸۶) هر کدام درتئاتر ایران و چندین فستیوال و تئاتر اروپایی به اجرا در آمدهاند. وی نمایش «اوتوپیاها» را با همکاری یک نمایشنامه نویس- کارگردان ژاپنی (اوریزا هیراتا) و یک کارگردان فرانسوی (سیلوان موریس) در فرانسه و ژاپن به روی صحنه برد. کوهستانی بعد از چند سال تحصیل در انگلستان برای اجرای نمایش «درشب ۱۷ دی کجا بودی؟» به ایران بازگشت و همچنین آن را در تئاتر La Colline فرانسه و چندین کشور اروپایی اجرا کرد.[۳]

کوهستانی سپس تئاتر ایوانف را در سال ۱۳۹۰ بر اساس نخستین نمایشنامه بلند آنتوان چخوف را در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه برد.[۴] در بهمن ماه سال ۱۳۹۰ فیلم پذیرایی ساده به کارگردانی مانی حقیقی که فیلمنامه اش به‌طور مشترک توسط وی و امیررضا کوهستانی نوشته شده بود در شصت و دومین دوره جشنواره فیلم برلین در بخش جنبی فورم (تریبون آزاد) برنده جایزه نتپک (شبکه توسعه سینمای آسیا) شد.[۵] کار بعدی وی تئاتر دیوار چهارم بر اساس نمایشنامهٔ انگلستان اثر تیم کراوچ بود که در سال ۹۱ در تالار شمس به روی صحنه رفت.[۶] نمایش سالگشتگی که در سال ۹۲ بار دیگر در تالار شمس بر روی صحنه رفت به نوعی دنباله ایی بود بر تئاتر رقص روی لیوان‌ها و سرنوشت شخصیتهای آن نمایش را پی می‌گرفت.[۷][۸] کوهستانی با نمایش شنیدن(۱۳۹۴) پس از ده سال و بعد از نمایش در میان ابرها(۱۳۸۴) که در تالار قشقایی به صحنه برده بود به تئاتر شهر بازگشت.[۹][۱۰]

آثارویرایش

  • قصه های درگوشی (۱۳۷۸)
  • رقص روی لیوانها (۱۳۸۰)
  • تجربه های اخیر (۱۳۸۲)
  • در میان ابرها (۱۳۸۴)
  • اتاق یک نفره (۱۳۸۵)
  • خون خشک، سبزی تازه (۱۳۸۶)
  • کوارتت، سفری به شمال (۱۳۸۶)
  • اتوپیاها(اپیزود ماهی های سائومیگل) (۱۳۸۷)
  • ۱۷ دی کجا بودی؟ (۱۳۸۸)
  • ایوانف (۱۳۹۰)
  • دیوار چهارم (۱۳۹۱)
  • سالگشتگی (۱۳۹۲)
  • شنیدن (۱۳۹۴)
  • تاکسی نوشت (۱۳۹۴)
  • ایوانف آنتون چخوف (۱۳۹۵)
  • در میان ابرها (۱۳۹۶)
  • بی تابستان (۱۳۹۷)[۱۱]

پانویسویرایش

  1. «Amir Reza Koohestani». Mehr Theatre Group. دریافت‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۵.
  2. «ناگفته‌های "مارکوپولوی" تئاتری‌ها از سفرهایش». سایت خبری تئاتر. ۲۷ خرداد ۱۳۹۳.
  3. «امیررضا کوهستانی». نشر ناکجا. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۵.
  4. «خداحافظی "ایوانف" از تماشاخانه ایرانشهر». ایران تئاتر. ۲۳ آبان ۱۳۹۰.
  5. ««پذیرایی ساده» مانی حقیقی در جشنواره برلین برنده جایزه شد». خبر آنلاین. ۲۹ بهمن ۱۳۹۰.
  6. «نمایش دیوار چهارم». تیوال. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۵.
  7. «نمایش«سالگشتگی»در شیراز به روی صحنه رفت». مهر. ۲۴ فروردین ۱۳۹۴.
  8. «نمایش سالگشتگی». تیوال. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۵.
  9. «امیررضا کوهستانی «شنیدن» را به تئاتر شهر می‌برد». ایسنا. ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴.
  10. ««شنیدن» نمایشی با ژست های هنری قویی». ایران تاتر. دریافت‌شده در ۱۱ مرداد ۱۳۹۵.
  11. «تیوال نمایش بی تابستان». www.tiwall.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۱.