باز کردن منو اصلی

امیر مقرب‌الدین مسعود یکی از وزرای اتابک ابوبکر بن سعد زنگی و از خوشنویسان مشهور قرن هفتم هجری قمری بود. او در بازار بزرگ یک مدرسه عالی بنا کرد که به مدرسهٔ مقرب اشتهار دارد و محاذی مدرسه رباطی ساخته متصل به مسجد عتیق شیراز و در جوار رباط سقایه‌ای ساخت. در اواخر سال ۶۶۱ هجری قمری که اتابک سلجوقشاه بن سلغر تمام شحنگان مغول را با زن و فرزند از دم تیغ گذرانید هلاکو به قشون اصفهان و لرستان و یزد و کرمان دستور داد برای رفع این فتنه عازم شیراز شوند. امیر التاجو فرماندهٔ این سپاه بود و به قصد قلع و قمع مردم به شیراز آمد امیر مقرب الدین پس از فرار اتابک با سادات و قضات و اکابر و مشاهیر شیراز به پیشواز امیر التاجو آمد و با تقدیم هدایا و بیان بیگناهی مردم شیراز در حدوث این فاجعه شهر را با آرام کردن امیر از قتل و غارت نجات داد و از آن پس بیش از پیش مورد تکریم و تجلیل مردم قرار گرفت.[۱]

پانویسویرایش

  1. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۳۶۷

منابعویرایش

  • میر، محمد تقی (۱۳۶۸بزرگان نامی پارس، جلد اول، شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز