انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳)

انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (انگلیسی: 2003 Armenian presidential election) در ۱۹ فوریه و ۵ مارس ۲۰۰۳ برگزار شد. هیچ‌کدام از کاندیداها در دور اول اکثریت را بدست نیاوردند و رئیس‌جمهور وقت روبرت کوچاریان تا میزان کمی زیر ۵۰ درصد آرا را به دست آورد. سپس با کشیدن انتخابات به دور دوم استپان دمیرچیان با کسب ۶۷ درصد آرا برنده انتخابات ریاست جمهوری شد. با اینحال اپوزیسیون و ناظران بین‌المللی، میزان قابل توجهی از آرارا مشمول تقلب انتخاباتی دانستند و اپوزیسیون نتیجه انتخابات را به رسمیت نشناخت.[۱]

انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳)
ارمنستان
۱۹۹۸ →
۵ مارس ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-03-۰۵)
← ۲۰۰۸

  Robert Kocharyan's Interveiw, 2003.jpg Stepan Demirchyan cropped.jpg
نامزد روبرت کوچاریان استپان دمیرچیان
حزب سیاستمدار (مستقل) حزب خلق ارمنستان
رأی‌های مردمی ۱٬۰۴۴٬۵۹۱ ۵۰۴٬۰۱۱
درصد رأی ۶۷٫۴۵٪ ۳۲٫۵۵٪

(۲۰۰۳) پیش از انتخابات

روبرت کوچاریان

(۲۰۰۳) برگزیده

روبرت کوچاریان

پیشینهویرایش

روبرت کوچاریان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۸ با غلبه بر کارن دمیرچیان رئیس‌جمهور شد. این انتخابات در حالی برگزار شده بود که لوون تر-پتروسیان پس از توافق بر سر حل مناقشه قره باغ، مجبور به استعفا شد، اما وزرای وی از جمله کوچاریان، از پذیرش آن امتناع کردند.[۲]

در ۷ اوت ۲۰۰۲، کمیسیون مرکزی انتخابات ارمنستان اعلام کرد که انتخابات ریاست جمهوری در ۱۹ فوریه ۲۰۰۳ برگزار می‌شود،[۳] با کاندیداهایی که اعلام کاندیداتوری کردند تا ۶ دسامبر ۲۰۰۲[۴] همه کاندیداها بایستی رسیدن به حمایت ۴۰٬۰۰۰ امضاء را ارائه می‌کردند.[۵]

رئیس‌جمهور روبرت کوچاریان پیش از این اعلام کرد که وی برای انتخاب مجدداً خود را کاندید می‌کند بنابراین احزاب مخالف تلاش کردند برای مخالفت با او با نامزد متحد توافق کنند اما در این امر موفق نشدند. رئیس‌جمهور پیشین لوون تر-پتروسیان نیز در نظر داشت تا در انتخابات شرکت کند، اما در نهایت شرکت نکرد.[۴]

سرانجام دو مرحله انتخاباتویرایش

از آنجا که در انتخابات مرحله اول، سازمان امنیت و همکاری اروپا میزان قابل توجهی تقلب در انتخابات را گزارش نمود و بسیاری از هواداران دمیرچیان قبل از برگزاری انتخابات مرحله دوم دستگیر شدند. دمیرچیان انتخابات را به دلیل تقلب تحریم کرد و از هوادارانش خواست تا در برابر نتایج به تظاهرات بپردازند.[۶] ده‌ها هزار ارمنی در روزهای پس از انتخابات به نتایج انتخابات اعتراض کردند و از رئیس‌جمهور روبرت کوچاریان خواستند تا کناره‌گیری کند. اما به رغم اعتراضات کوچاریان در اوایل ماه آوریل برای دومین بار سوگند یاد کرد و دادگاه قانون اساسی، در عین حالی که برای تأیید نتیجه انتخابات به همه‌پرسی توصیه می‌کرد، اما انتخابات را تأیید کرد.[۷][۸]

نتایجویرایش

نامزد حزب مرحله یکم مرحله دوم
آرا % آرا %
روبرت کوچاریان سیاستمدار (مستقل) ۷۱۰٬۶۷۴ ۴۹٫۴۸ ۱٬۰۴۴٬۵۹۱ ۶۷٫۴۵
استپان دمیرچیان حزب خلق ارمنستان ۳۹۹٬۷۵۷ ۲۸٫۲۲ ۵۰۴٬۰۱۱ ۳۲٫۵۵[۹][۱۰]
آرتاشس گغامیان وحدت ملی (ارمنستان) ۲۵۰٬۱۴۵ ۱۷٫۶۶
آرام کاراپتیان مستقل ۴۱٬۷۹۵ ۲٫۹۵
وازگن مانوکیان اتحاد دموکراتیک ارمنستان ۱۲٬۹۰۴ ۰٫۹۱
روبرت آواگیان حزب ارمنستان متحد ۵٬۷۸۸ ۰٫۴۱
آرام سارگسیان حزب دموکرات ارمنستان ۳٬۰۳۴ ۰٫۲۱
گارنیک مارگاریان میهن و کرامت ۱٬۲۷۲ ۰٫۰۹
آرام هاروتیونیان حزب توافق ملی ۸۵۴ ۰٫۰۶
بی‌اعتبار/آرای سفید ۳۷٬۲۷۶ ۱۴٬۴۶۹
جمع کل ۱٬۴۶۳٬۴۹۹ ۱۰۰ ۱٬۵۶۳٬۰۷۱ ۱۰۰
ثبت شده رای‌دهندگان/مشارکت ۲٬۳۱۵٬۴۱۰ ۶۳٫۲۱ ۲٬۳۳۱٬۵۰۷ ۶۷٫۰۴
منبع: IFES

منابعویرایش

  1. "Incumbent President set for ballot success". The Independent. 2003-02-20. p. 13.
  2. "Armenia: Former President Mulls Political Comeback". Radio Free Europe/Radio Liberty. 2002-08-08. Retrieved 2009-05-23.
  3. "Armenian election dates set". Central Asia-Caucasus Institute. 2002-08-08. Retrieved 2009-05-23.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Former Armenian president seeking opposition support for comeback". Eurasianet.org. 2002-11-19. Retrieved 2009-05-23.
  5. "Caucasus Report: November 14, 2002". Radio Free Europe/Radio Liberty. 2002-11-14. Retrieved 2009-05-23.
  6. "Incumbent 'wins' Armenia vote". BBC Online. 2003-03-06. Retrieved 2009-05-23.
  7. "Armenia: President Sworn In Amid Protests". The New York Times. 2003-04-10. Retrieved 2009-05-23.
  8. "Constitutional court stirs Armenian political controversy". Eurasianet.org. 2003-04-23. Retrieved 2009-05-23.
  9. "Election goes to second round run-off". The Independent. 2003-02-21. p. 13.
  10. "Armenian election race hots up". BBC Online. 2003-02-21. Retrieved 2009-05-23.