در تقسیمات سنتی در عشایر بختیاری هر تش به چند اولاد تقسیم می‌گردد که هر اولاد از حدود ده‌ها خانوار تشکیل شده و به‌طور متوسط، هر خانوار داری یک بُهون (سیاه چادر) است که واحد مسکونی عشایر بختیاری بحساب می‌آید. هر اولادی دارای ریش‌سفیدی است که از بین مردان کاردان همان اولاد می‌باشد.

در جوامع سنتی ایلی، معمولاً تمامی ساکنین ده، از یک اولاد می‌باشند و امکان دارد عده‌ای بعنوان «وابسته» در کنار آنها، با اجازه آنها و برای آنها فعالیت نموده و سال‌ها زندگی وابسته خود را ادامه دهند. طایفه اولاد در آبرزاگه از طایفه اولاد زراسوند دورکی هفت لنگ بختیاری میباشند.که در گذشته در چهارمحال بختیاری(چغاخور) روزگار خود را سپری میکرند و بعلت هایی نامعلوم چغاخور را ترک و به روستای آبرزاگه سکنی یافتند.

منابعویرایش

  • شینی، داریوش. نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شهنی. اهواز : انتشارات معتبر، ۱۳۸۵
  • آشوری، داریوش. دانشنامه سیاسی (فرهنگ واصطلاحات و مکتب‌های سیاسی). تهران: انتشارات مروارید.