باغ گیاه‌شناسی نوشهر

اثر ثبت‌شده در فهرست آثار ملی ایران

باغ گیاه‌شناسی نوشهر مربوط به دوره پهلوی دوم است و در نوشهر، خیابان بهار آزادی، نرسیده به پل ماشلک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

باغ گیاه‌شناسی نوشهر
Nowshahr Botanic Garden in Northern Persia, 2013.jpg
نامباغ گیاه‌شناسی نوشهر
کشور ایران
استانمازندران
شهرستاننوشهر
اطلاعات اثر
نام‌های دیگراکولوژی گاردن
کاربریباغ
کاربری کنونیموسسه تحقیقات کشاورزی
دورهٔ ساخت اثر۱۳۱۰
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۱۷۷۹۵
تاریخ ثبت ملی۱۴ اسفند ۱۳۸۵
اطلاعات بازدید
امکان بازدیدعموم

باغ گیاه شناسی نوشهر که از قدیمی ترین باغ های گیاه شناسی کشور محسوب می­شود به عنوان باغ گیاه شناسی برای ناحیه رویشی هیرکانی انتخاب شده است. این باغ در راستای دو هدف اصلی باغ های گیاه شناسی در سراسر دنیا یعنی آموزش به تمامی اقشار مردم و نگهداری از گونه های نادر و در حال انقراض، فعالیت می کند. در سال ۱۳۸۶ به دلیل اهمیت بالای مجموعه حاضر، به عنوان یک اثر طبیعی در سازمان میراث فرهنگی به شماره ۱۷۷۹۵ به ثبت رسید.

در حال حاضر ریاست باغ را آقای دکتر حبیب زارع به عهده دارند.

دراین باغ ۳۵ هکتاری حدود ۶۵۰ گونه متنوع شامل گونه‌های درختی و درختچه‌ای، پیازی، گیاهان علفی، کاکتوس و گیاهان گوشتی و چند ساله کاشته شده است، تنها پایه بلوط چوب پنبه در ایران، قدیمی ترین پایه های دارتالاب و ژینکو درکشور، ۲۵ گونه کاج، حدود ۳۰ گونه اکالیپتوس و ده ها گونه صنعتی و مهم از سراسر جهان در کنار گونه های بومی کشور این باغ را به یکی از زیبا ترین باغ های گیاه شناسی تبدیل کرده است. مهمترین کلکسیون این مجموعه که آربراتوم نام دارد با قدمت بالای ۵۸ سال به مجموعه بی نظیری تبدیل شده است که سالانه مورد بازدید کارشناسان، دانشجویان و دانش آموزان از سراسر ایران قرار می گیرد.

باغ گیاه‌شناسی نوشهر در خطر تخریب قرار دارد. بخشی از آن توسط اداره کل بنادر و دریانوردی مازندران برای ساخت یک جاده در نظر گرفته شده‌است. این تصمیم با واکنش شدید فعالان محیط زیست در ایران روبرو شده‌است.

پیوند به بیرونویرایش

قدیمی‌ترین باغ گیاه‌شناسی ایران در شرف تخریب «به حکم استانداری»

خسارت به باغ گیاهشناسی نوشهر

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.