بطلمیوس دوازدهم

بطلمیوس نئوس دیونیسوس تئوس فیلوپاتور تئوس فیلادلفوس (به معنای بطلمیوس، دیونیسوس جدید، خداوندگار دوستدار پدر، خداوندگار دوستدار برادر؛ ۱۱۷–۵۱ پیش از میلاد) معروف به «آولتس»، پادشاه مصر باستان و از اعضای دودمان سلطنتی مقدونی‌نژاد بطالسه بود. لقب او، آولتس، به معنای «فلوت‌زن» است و به علاقهٔ وافر شاه به نواختن فلوت اشاره دارد.

نقش‌برجسته‌ای از بطلمیوس دوازدهم در حال کوفتن گرز بر سر دشمنانش در معبد ادفو

منابعویرایش