باز کردن منو اصلی

ابوالحسن علی بهرامی سرخسی شاعر سرشناس و عالم سرخسی قرن چهارم هجری دربار غزنویان بوده‌است.

تاریخچهویرایش

امین احمد رازی در تذکرهٔ هفت اقلیم، وی را معاصر با ناصرالدین سبکتگین (مرگ: ۳۸۷ ق) می‌داند. او علاوه بر شاعری در دانش‌های ادبی نیز ماهر بود. در علم ادب دو کتاب به نام‌های غایة العروضین و کنز القافیه به او منسوب شده‌اند. علی بهرامی در علم، شعر و معرفت مهارت زیاد داشته‌است و کتاب خجسته‌نامهاش در علم عروض بی‌نظیر است.

شعرویرایش

از شعرهایی که از او بر جا مانده روشن است که تحت تأثیر شاعران دورهٔ سامانی بوده‌است. شعر زیر از اوست:

ما هر دو بتا گل دورنگیمبنگر به چه خواهمت صفت کرد
یک نیمهٔ آن تویی به سرخیوین نیم دگر منم به زردی

منابعویرایش

  • صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران (جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم
  • سیروس محمدنیا قرائی (۱۳۸۵جغرافیای شهرستان سرخس، انتشارات سخن گستر مشهد