بیابان‌های ایران

در نقشه‌هایی که تا به حال تنظیم شده است اغلب شمال صحرای مرکزی ایران را تحت عنوان «دشت کویر» و جنوب این صحرا را به‌عنوان «دشت لوت» مشخص نموده‌اند.[۱]

وسعت بیابان‌های ایران ۸۶ میلیون و ۵۰۰ هزار هکتار که در ۱۵استان ایران پراکنده هستند.

کانون‌های بحرانی و فرسایش بادی بیابان‌های ایران نزدیک به ۱۸۹ کانون است.

فعالیت‌های بیابان‌زدایی در ایران از سال ۱۳۴۵ آغاز شده و تا سال ۱۳۸۸ خورشیدی ۲۶ میلیون و یک‌صد هزار هکتار از جنگل‌های دست‌کاشت از گونه‌های مقاوم و متناسب با مناطق خشک در ایران ایجاد شده‌است.

کویر لوت و دشت کویر از بیابان‌های اصلی و بزرگ ایران‌اند.

منابعویرایش

ایرنا[پیوند مرده]، کد خبر: ۵۱۱۶۹۱، زمان مخابره: ۱۳۸۸/۳/۶، بازدید: ژوئن ۲۰۰۹.

آمار جنگلهای دست کاشت که مساحت آنرا ۲۶ میلیون هکتار نوشته‌اید اشتباه است بلکه حدود دو میلیون و دویست هزار هکتار است. (دکتر محمد خسروشاهی)

.

  1. کردوانی، پرویز (تابستان ۱۳۴۹). «نمونه‌هایی از خاکهای لوت زنگی احمد» (PDF). پژوهش‌های جغرافیایی (۳ (پیاپی ۱۱۷۵)): ۳.