جنبش استقلال تبت

جنبش استقلال تبت (انگلیسی: Tibetan independence movement) یک حرکت برای استقلال تبت و جدایی سیاسی تبت از چین می‌باشد. این حرکت به‌طور عمده سبب پراکنش تبتی‌ها[۱] به کشورهای هند و آمریکا و حضور افراد مشهور تبتی در آمریکا و اروپا شد. این جنبش توسط دالایی لامای چهاردهم حمایت نشد هر چند حمایت‌هایی از جانب او طی سال‌های ۱۹۶۱ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت و نوعی از سطح بالای استقلال در سخنرانی سال ۱۹۸۸ در استراسبورگ پیشنهاد شد و پس از این موقعیت او و خودمختاری مردم تبتی[۲] در منطقه خودمختار تبت[۳] محدود شد. او خواستار گسترش ناحیه خودمختاری به مناطقی از ایالت‌های چینی همسایه که ساکنانش تبتی بودند (تبت بزرگ) شد. اغلب منطقه خودمختار تبت (با وسعت ۱٬۲۲۸٬۴۰۰ کیلومتر مربع) با تبت بزرگ (با وسعت حدود ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) اشتباه می‌شود.

پرچم رسمی تبت تا ۱۹۵۱، در حال حاضر به‌طور معمول به عنوان پرچم تبت آزاد استفاده می‌شود
گستره فرهنگی تبت.

پیشینه تاریخی

در ۱۹۵۰ ارتش آزادی خلق[۴] جمهوری خلق چین پس از در دست گرفتن بقیه کشور از دست جمهوری چین پس از ۵ سال جنگ داخلی وارد تبت شد. در ۱۹۵۱ قرارداد هفده مورد توافق برای آزادی صلح‌آمیز تبت[۵] بین نمایندگان دالایی لاما و پانچین لاما (Panchen Lama) برای فراهم کردن یک دولت مشترک تحت نظر نمایندگان دولت مرکزی و دولت تبت امضا شد.

تصاویر

جستارهای وابسته

منابع

https://web.archive.org/web/20170304194245/http://www.china-un.org/eng/gyzg/xizang/t424199.htm

  1. (Tibetan diaspora)
  2. (Tibetan people)
  3. (Tibet Autonomous Region)
  4. People's Liberation Army
  5. Seventeen Point Agreement for the Peaceful Liberation of Tibet

پیوند به بیرون