جنگ چین و ویتنام

جنگی بین ویتنام و چین در سال 1979

جنگ چین و ویتنام (به انگلیسی: Sino-Vietnamese War) جنگی مرزی بود که در اوایل سال ۱۹۷۹ بین چین و ویتنام درگرفت. چین در پاسخ به اقدامات ویتنام علیه خمرهای سرخ در سال ۱۹۷۸ که منجر به نابودی خمرهای سرخ مورد حمایت چین شد، حمله‌ای آغاز کرد. چین و ویتنام هر دو مدعی پیروزی در آخرین جنگ هندوچین بودند.

جنگ چین و ویتنام
بخشی از جنگ سوم هندوچین و جنگ سرد
Vietnam china.jpg
نقشهٔ شهرهای ویتنامی اشغال شده توسط چین
تاریخ۱۷ فوریه – ۱۶ مارس ۱۹۷۹
(۳ هفته و ۶ روز)
مکان
مرز چین - ویتنام
نتیجه

هر دو طرف ادعای پیروزی کردند.

  • خروج نیروهای چین از ویتنام
  • ادامهٔ اشغال کامبوج توسط ویتنام تا سال 1989[۱]
  • ادامهٔ درگیری‌های مرزی چین و ویتنام تا سال 1991
تغییرات
قلمرو
Temporary occupation of Vietnamese territory by China along the Sino-Vietnamese border in Cao Bằng and Lạng Sơn Provinces, namely Nam Quan Gate and half of Bản Giốc Falls.[۲][۳][۴]
طرفین درگیر
 چین
فرماندهان و رهبران
قوا
  • claim: 200,000 PLA with 400–550 tanks[۵][۶]
  • Vietnamese claim: 600,000 PLA infantry and 400 tanks from Kunming and Guangzhou Military Districts[۷]
  • 70,000–100,000 regulars
  • 150,000 local troops and militia[۸]
تلفات و ضایعات
  • تخمین چین:
  • ۶٬۹۵۴ کشته
  • ۱۴٬۸۰۰–۲۱٬۰۰۰ زخمی
  • ۲۳۸ اسیر[۹][۵][۱۰]
  • تخمین ویتنام:
  • ۶۲٬۰۰۰ تلفات، شامل ۴۸٬۰۰۰ کشته[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]
  • ۴۲۰ تانک و خودروی زرهی[۱۵]
    انهدام ۶۶ توپ سنگین[۱۵]
  • تخمین منابع غربی:
  • ۲۶٬۰۰۰ کشته
  • ۳۷٬۰۰۰ زخمی[۱۶]
  • تخمین چین:
  • 42,000[۱۱]–۵۷٬۰۰۰ سرباز کشته شده
  • ۷۰٬۰۰۰ شبه‌نظامی کشته شده[۹][۱۷]
  • 1,636 captured[۱۲][۱۳]
  • 185 tanks/APCs destroyed[۱۵]
  • 200 heavy mortars and guns destroyed[۱۵]
  • 6 missile launchers destroyed[۱۵]
  • تخمین منابع غربی:
  • ۲۰٬۰۰۰–۳۰٬۰۰۰ کشته
  • ۳۲٬۰۰۰ زخمی[۱۶]

عواقب

 
دروازه نام‌کوآن

چین و ویتنام هرکدام هزاران سرباز خود را از دست دادند، و چین ۳٫۴۵ میلیارد یوان خود را از دست داد، که این امر، باعث به تأخیر افتادن برنامه اقتصادی آن‌ها از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ شد.[۱۸] پس از جنگ، رهبری ویتنام اقدامات مختلف سرکوبگرانه‌ای را برای پاک‌سازی حزب کمونیست ویتنام از عناصر طرفدار چین و افرادی که در طول جنگ در برابر نیروهای پیشروی چینی تسلیم شده بودند، آغاز کرد. در سال ۱۹۷۹، در مجموع ۲۰۴۶۸ عضو از حزب اخراج شدند.[۱۹] اگرچه ویتنام به اشغال کامبوج ادامه داد، چین با وعده حمایت از تایلند و سنگاپور در برابر «تجاوزات ویتنام» روابط خود را با انجمن ملل آسیای جنوب شرقی بهبود بخشید. در مقابل، کاهش اعتبار ویتنام در منطقه باعث وابستگی بیشتر آن به اتحاد جماهیر شوروی شد و به همین دلیل پایگاه دریایی خود را در خلیج کام رانح اجاره کرد. در تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۵، هوارد دبلیو فرنچ در نیویورک تایمز نوشت: برخی از مورخان اظهار داشته‌اند که «جنگ توسط آقای دنگ (رهبر عالی‌مقام وقت چین، دنگ شیائوپینگ) آغاز شد تا با درگیر شدن ارتش در جنگ، بتواند به استحکام و تثبیت موقعیت خود بپردازد.»[۲۰]

تلفات چین

تعداد تلفات در طول جنگ مورد اختلاف است. منابع ویتنامی ادعا کردند که ارتش خلق چین در مجموع ۶۲۵۰۰ تلفات به همراه ۵۵۰ خودروی نظامی و ۱۱۵ توپ منهدم شده‌است.[۲۱] در حالی که وئی ژنگشنگ، فعال دموکراسی چینی در سال ۱۹۸۰ به رسانه‌های غربی گفت که نیروهای چینی در طول جنگ ۹۰۰۰ کشته و حدود ۱۰ هزار زخمی داشته‌اند.[۲۲] درز اطلاعات منابع نظامی چین نشان می‌دهد که چین ۶۹۵۴ کشته داشته‌است.[۹][۲۳]

تلفات ویتنام

دولت ویتنام مانند همتایان چینی خود هرگز به‌طور رسمی هیچ‌گونه اطلاعاتی دربارهٔ تلفات نظامی خود اعلام نکرده‌است. چین تخمین می‌زند که ویتنام ۵۷۰۰۰ سرباز و ۷۰٬۰۰۰ نیروی شبه‌نظامی را در طول جنگ از دست داده‌است.[۲۲][۲۴][۲۵] روزنامه رسمی ویتنامی نهان‌دین ادعا کرد که ویتنام بیش از ۱۰۰۰۰۰ کشته غیرنظامی پس از حملهٔ چین داشته‌است.[۲۶][۲۷]

زندانیان

زندانیان چینی گزارش کردند که تحت رفتارهای شکنجه‌آمیز و غیرانسانی مانند چشم‌بند زدن و محکم نگه‌داشتن بدن آن‌ها با سیم فلزی قرار گرفته‌اند.[۲۸]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Gompert, David C.; Binnendijk, Hans; Lin, Bonny. Blinders, Blunders, and Wars: What America and China Can Learn (Report). RAND Corporation. http://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR700/RR768/RAND_RR768.pdf. Retrieved August 1, 2020.
  2. Nayan Chanda, "End of the Battle but Not of the War", p. 10. Khu vực có giá trị tượng trưng tinh thần nhất là khoảng 300m đường xe lửa giữa Hữu Nghị Quan và trạm kiểm soát biên giới Việt Nam.
  3. Nguyen, Can Van. "Sino-Vietnamese Border Issues". NGO Realm. Archived from the original on August 31, 2014. Retrieved 6 October 2014.
  4. Nguyen, Can Van. "INTERVIEW ON TERRITORY AND TERRITORIAL WATERS". vlink.com. Archived from the original on January 12, 2015. Retrieved 6 October 2014.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Zhang Xiaoming, "China's 1979 War with Vietnam: A Reassessment" بایگانی‌شده در اکتبر ۳۱, ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, China Quarterly, Issue no. 184 (December 2005), pp. 851–874. Actually thought to have been 200,000 with 400–550 tanks. Zhang writes that: "Existing scholarship tends towards an estimate of as many as 25,000 PLA killed in action and another 37,000 wounded. Recently available Chinese sources categorize the PLA's losses as 6,594 dead and approximately 31,000 injured, giving a total of 24,000 casualties from an invasion force of 200,000."
  6. Zygmunt Czarnotta and Zbigniew Moszumański, Altair Publishing, Warszawa 1995, شابک ‎۸۳−۸۶۲۱۷−۱۶−۲
  7. "Chinese Invasion of Vietnam February 1979". GlobalSecurity.org. Archived from the original on October 25, 2005. Retrieved August 1, 2012.
  8. King V. Chen (1987): China's War With Việt Nam, 1979. Hoover Institution Press, Stanford University, page 103
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ 《对越自卫反击作战工作总结》Work summary on counter strike (1979–1987) published by The rear services of Chinese Kunming Military Region
  10. China at War: An Encyclopedia, p. 413, at Google Books
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Tonnesson, Bởi Stein (2010). Vietnam 1946: How the War Began. University of California Press. p. 2. ISBN 978-0-520-25602-6.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Chan, Gerald (1989). China and international organizations: participation in non-governmental organizations since 1971 (illustrated ed.). Oxford University Press. p. 80. ISBN 0-19-582738-4.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Military Law Review, Volumes 119-122. Volumes 27-100 of DA pam. Contributors United States. Dept. of the Army, Judge Advocate General's School (United States. Army). Headquarters, Department of the Army. 1988. p. 72.
  14. Russell D. Howard, INSS Occasional Paper 28: Regional Security Series, USAF Institute for National Security Studies, USAF Academy, September 1999[پیوند مرده]
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ ۱۵٫۳ ۱۵٫۴ King C. Chen (1983). "China's war against Vietnam, 1979: a military analysis". Journal of East Asian Affairs. 3 (1). Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved August 1, 2020.
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ Chen, King C. (1987). China's War with Vietnam, 1979: Issues, Decisions, and Implications. Hoover Press. p. 114. ISBN 978-0-8179-8573-8. Archived from the original on October 16, 2017. Retrieved October 16, 2017.
  17. Vietnam, p. 158, at Google Books
  18. "China "Should Learn from its Losses" in the War against Vietnam" from "August 1" Radio, People's Republic of China, 1400 GMT, February 17, 1980, as reported by BBC Summary of World Broadcasts, 22 February 1980
  19. Balázs Szalontai, Hoàng Văn Hoan và vụ thanh trừng sau 1979.
  20. French, Howard W. (March 1, 2005). "Was the War Pointless? China Shows How to Bury It". The New York Times. Archived from the original on April 16, 2009. Retrieved 28 February 2009.
  21. "35 năm cuộc chiến biên giới phía Bắc". vnexpress.net. Archived from the original on July 27, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ "{title}". Archived from the original on April 30, 2015. Retrieved January 28, 2012.
  23. Tom Hancock. "China's Vietnam veterans fighting new battle". abs-cbnnews.com. Archived from the original on May 3, 2015. Retrieved July 31, 2016.
  24. 《许世友的最后一战》The last fight of General Xu Shiyou بایگانی‌شده در دسامبر ۳۰, ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine, Zhou Deli, Jiangshu People's press, June 1990
  25. 《中越战俘生活实录》 life of war prison camp in 1979 count strike war بایگانی‌شده در دسامبر ۳۰, ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine, Shi Wenying, published by spring breeze literature press, March 1991
  26. Xem các nguồn Edward C. O'Dowd, Bùi Xuân Quang, Laurent Cesari, Gilles Férier.
  27. "35 năm cuộc chiến biên giới phía Bắc". vnexpress.net. Archived from the original on July 27, 2016. Retrieved July 31, 2016.
  28. "民 间 藏 事» 转:突围——我的中越战争回忆录(有图)". woeser.com. Archived from the original on April 29, 2016. Retrieved July 31, 2016.