خدیجه بنت القیم

خدیجه بنت القَیِّم لقب‌گرفته به امّة‌العزیز (؟ -۱۲۹۹م) آموزگار، فقیه، قاری و واعظ عراقی در سدهٔ هفتم هجری بود. افراد بسیاری تجوید را ازو فراگرفتند و از مهم‌ترین آموزگاران علوم اسلامی پس از سقوط بغداد (۱۲۵۸) بود. [۱]

خدیجه بنت القَیِّم
زادهٔ؟
بغداد
درگذشت۱۲۹۹م / ۶۹۹ق
بغداد
پیشهآموزگار، فقیه، قاری

منبعویرایش

  1. کحاله، عمر رضا (۱۹۵۹). أعلام النساء فی عالمی العرب والإسلام. ۱. بیروت: موسسة الرسالة. ص. ۳۳۹.