باز کردن منو اصلی

خط اتصال (به انگلیسی: Slur) از اصطلاحات موسیقی، خطی کمانی (منحنی) شکل شبیه به خط اتحاد می‌باشد که در بالا یا پایین دو یا چند نت غیر هم صدا قرار می‌گیرد و صدای آن‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند. در سازهای زهی آرشه ای نت‌هایی که خط اتصال دارند را با «یک آرشه» (بدون تغییر جهت آرشه) و در سازهای بادی و آواز با یک نَفَس اجرا می‌کنند. این نت‌ها کاملاً پیوسته (لگاتو) اجرا می‌شوند.

خط اتصال (Slur)

به غیر از آن «جمله» یا «نیم جمله موسیقی» به کمک خط اتصال مشخص می‌گردد.[۱]

استفاده از خط اتصال در بخشی از نت یک قطعه موسیقی

پانویسویرایش

  1. منصوری، پرویز (۱۳۷۴). تئوری بنیادی موسیقی. تهران: کارنامه. صص. ۵۱. شابک ۹۶۴-۴۳۱-۰۰۱-۲.

منابعویرایش

  • کمال پورتراب، مصطفی (۱۳۸۵). تئوری موسیقی. تهران: چشمه. صص. صفحه ۳۳. شابک ۹۶۴-۶۱۹۴-۲۷-۳.
  • منصوری، پرویز (۱۳۷۴). تئوری بنیادی موسیقی. تهران: کارنامه. صص. صفحه ۵۰ و ۵۱. شابک ۹۶۴-۴۳۱-۰۰۱-۲.
  • وجدانی، بهروز (۱۳۷۱). فرهنگ تفسیری موسیقی. تهران: مترجم. صص. صفحه ۵۷۴.
  • ناصری، فریدون (۱۳۸۲) [۱۳۷۸]. فرهنگ جامع اصطلاحات موسیقی. تهران: انتشارات روزنه. شابک ۹۶۴-۶۱۷۶-۶۷-۴.