رصدخانه ابوریحان بیرونی

رصدخانه‌ای در شیراز، ایران

رصدخانه ابوریحان بیرونی رصدخانه‌ای وابسته به دانشگاه شیراز در شمال این شهر است که در سال ۱۳۵۵ بنیان‌گذاری شد.[۱] این رصدخانه فعال‌ترین مرکز رصدخانه‌ای کشور و نخستین رصدخانه پس از رصدخانه مراغه (سده هشتم هجری) است که در ایران تأسیس شد و تاکنون در میان رصدخانه‌های فعال و حرفه‌ای جایگاه برجسته‌ای را در زمینه تحقیقات و رصدهای نجومی به خود اختصاص داده‌است.[۱]

رصدخانه ابوریحان بیرونی
Biruni Observatory Painting Riazi.png
نقاشی رنگ روغن رصدخانه اثر نعمت‌الله ریاضی
نامیده به نامابوریحان بیرونی
سازماندانشگاه شیراز
مکانایران ویرایش در ویکی‌داده
مختصات۲۹°۳۹′۱۰٫۱″ شمالی ۵۲°۳۰′۱۵٫۹۸″ شرقی / ۲۹٫۶۵۲۸۰۶°شمالی ۵۲٫۵۰۴۴۳۸۹°شرقی / 29.652806; 52.5044389
بنیان‌گذاری۱۳۵۵
وبگاهوبگاه رسمی
رصدخانه ابوریحان بیرونی در ایران واقع شده
رصدخانه ابوریحان بیرونی
موقعیت رصدخانه ابوریحان بیرونی

پیشینهویرایش

پیشنهاد تأسیس رصدخانه ابوریحان بیرونی سال ۱۳۴۸ توسط یوسف ثبوتی و ادوارد فرانسیس گاینن مطرح و عملیات ساخت بنای آن سال ۱۳۵۲ آغاز شد و اسفند سال ۱۳۵۵ به بهره‌برداری رسید.[۲]

تجهیزاتویرایش

تجهیزات این مرکز شامل یک دستگاه تلسکوپ بازتابی ۲۰ اینچ از نوع کاسگرین (دومین تلسکوپ بزرگ کشور)، یک دستگاه تلسکوپ بازتابی اشمیت کاسگرین ۱۴ اینچ، یک دستگاه تلسکوپ ۱۲ اینچ مجهز به دوربین CCD، یک دستگاه دوربین اشمیت ۸ اینچ (مختص عکسبرداری)، یک دستگاه تلسکوپ ۸ اینچ کاسگرین، دو دستگاه تلسکوپ بازتابی ۵ اینچ (برای امورات عمومی)، یک دستگاه تلسکوپ ۵/۴ اینچ بازتابی نیوتونی و یک دستگاه تلسکوپ ۶۰ میلی‌متر شکستی است.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «بخش جدید رصدخانه ابوریحان بیرونی راه‌اندازی شد؛ دانشجویان دانشگاه شیراز کم نورترین ستارگان را رصد خواهند کرد». ایسنا. ۲۱ آبان ۱۳۸۹.
  2. «بازگشایی رصدخانه ابوریحان بیرونی در شیراز». باشگاه خبرنگاران جوان. ۲۰ مهر ۱۳۹۶.

پیوند به بیرونویرایش