سرخاب (آرایشی)

مادۀ آرایشی

سرخاب یا گلگونه، گَردی سرخ‌فام و یکی از هفت قلمِ آرایش سنتی در ایران است که از گیاهی وحشی با نام سرخاب کولی گرفته می‌شود. در گذشته از سرخاب برای سرخ کردن گونه و لب استفاده می‌شده است. همچنین به دلیل اثرات ضد التهاب، به عنوان داروی سنتی جوش‌زدا نیز به کار می‌رفته است.[۱]

آلغونه (معرب گلگونه)، غازه، غنجار، حمره و بزک نام‌های دیگر سرخاب هستند.

منابعویرایش

  1. محمدکاظم گیلانی (۱۲۵۸). حفظ‌الصحه ناصری.