باز کردن منو اصلی

سفر به سیترا فیلمی به کارگردانی تئو آنگلوپولوس محصول ۱۹۸۴ است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۴ برنده جوایز بهترین فیلمنامه و فیپرشی شد.[۱][۲]

سفر به سیترا
کارگردانتئو آنگلوپولوس
تهیه‌کنندهYorgos Samiotis
نویسندهTheodoros Angelopoulos
تونینو گوئرا
Thanassis Valtinos
بازیگرانمأنوس کاتراکیس
موسیقیالنی کارایندرو
فیلم‌برداریگئورگوس آروانیتیس
Giulio Brogi
Mary Chronopoulou
تدوینYorgos Triandafyllou
تاریخ (های) انتشار
21 April 1984 (یونان)
مدت
137 minutes
کشورGreece
زبانGreek

داستانویرایش

سفر به سیترا داستان پیر مردی است که پس از ۳۲ سال زندگی در تبعید به کشورش (یونان) بازمی‌گردد. فرزندان اش به استقبال او می‌روند و همسرش در همهٔ این سال‌ها به انتظار او مانده است. اسپیروس (پیر مرد تبعیدی) و خانواده اش در تلاشی عمیق برای برقراری ارتباطی گرم هستند اما حلقه‌هایی که به برقراری رابطه می‌انجامد؛ مفقودند. زمانی که کشتی اسپیروس در بندر می‌ایستد و او از پلکان کشتی پایین می‌آید فرزندانش او را به خاطر نمی‌آورند. دخترش او را بلندتر می‌انگاشته و پسرش نمی‌دانسته که او ویولن می‌نوازد. در آستانهٔ خانه پیرمرد رنگ چشمان همسرش را از پسرش می‌پرسد. بسیاری چیزها در گذر سالیان از یاد رفته‌اند. او خانه را نمی‌شناسد و در مهمانی که به مناسبت ورود ش برپاست؛ اقوام سالخورده را به زحمت به خاطر می‌آورد و جوان‌ها کسانی هستند که حضور ندارند زیرا او هرگز برای ایشان وجود نداشته است. او در سال‌های نبودن اش فراموش شده است. در فضایی سنگین که در آن همه خود را قربانی می‌دانند- فرزندان به دلیل رها شدن و آن که نمی‌توانند بفهمند چرا پدرشان به جای انجام وظایف پدری و همسری به دنبال آرمان‌های سیاسی اجتماعی خود رفته و اسپیروس که زندگی، هویت و هر آنچه را که داشته است در راه خیرخواهی و وطن دوستی از دست داده است -؛ اسپیروس در می‌یابد که باید خانه را ترک کند. او به مسافر خانه می‌رود؛ جایی که بی مکانی او، عدم تعلق اش به فضایی مادی که در آن خاطره شکل می‌گیرد به طرز غم‌انگیزی به نمایش در می‌آید. دوستان او در نبودش مرده‌اند و او در مسیری که به سمت روستایشان طی می‌کند به گورستان سلام می‌دهد. او در رقصی که به همراه تنها همرزمش در گورستان انجام می‌دهد شباهت عجیبی به مردگان دارد، دستانی باز و قایم بر بدن که از پیکر او صلیبی چون علامت گور دوستانش ساخته است. در ده نیز کسی او را نمی‌پذیرد. روستاییان می‌خواهند زمین‌هاشان را به سرمایه داری که قصد ساختن تفریح گاهی تابستانی دارد؛ بفروشند. انجام معامله متکی بر موافقت همگان است اما اسپیروس خواهان حفظ زمین است و از امضای قرار داد سرباز می‌زند. روستا نیز او را نمی‌پذیرد. در نهایت او باز تبعید می‌شود.[۳]

منابعویرایش

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۰ فوریه ۲۰۱۷.
  2. Koutsourakis, Angelos; Steven, Mark, eds. (2015). The Cinema of Theo Angelopoulos. Edinburgh University Press Ltd.
  3. http://anthropology.ir/article/16962