سنگ گوش (به انگلیسی: Otolith) سنگی بیضوی و سخت با ساختاری کلسیمی که در کیسه‌های غشایی، مانند گوش داخلی مهره‌داران، جای دارد.[۱]

سنگ گوش
Bigotolith.jpg
Herringjuvenilekils.jpg
جزئیات
شناسه‌ها
لاتینstatoconium
TA98A15.3.03.086
FMA77826

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. «سنگ گوش» [اقیانوس‌شناسی، جانور‌شناسی] هم‌ارزِ «ear stone/ earstone, otolith»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر یازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۴۵-۳ (ذیل سرواژهٔ سنگ گوش)