شبکه غذایی دریایی
در مقایسه با محیطهای خشکی، محیطهای دریایی دارای هرمهای زیستتودهای هستند که دارای پایه وارونه هستند. بهطور خاص، زیستتوده مصرفکنندگان (سرپایان، کریل، میگو، ممزو ص.ر و ماهی غذایاب) بزرگتر از زیستتوده تولیدکنندگان اولیه است. این اتفاق رخ میدهد زیرا تولیدکنندگان اولیه اقیانوسها فیتوپلانکتونهای کوچکی هستند که به سرعت رشد میکنند و تکثیر میشوند؛ بنابراین یک توده کوچک میتواند سرعت تولید اولیه سریعی داشته باشد. در مقابل، بسیاری از تولیدکنندگان اولیه مهم خشکی، مانند جنگلهای بالغ، به کندی رشد و تولیدمثل میکنند؛ بنابراین برای دستیابی به همان نرخ تولید اولیه، توده بزرگتری مورد نیاز است.
![Whale pump nutrient cycle](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/WhalePump.jpg/200px-WhalePump.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Grey_seal_food_web.png/220px-Grey_seal_food_web.png)
به دلیل این وارونگی، این زئوپلانکتونها هستند که بیشتر زیستتوده جانوران دریایی را تشکیل میدهند. به عنوان مصرفکنندگان اولیه، زئوپلانکتونها پیوند حیاتی بین تولیدکنندگان اولیه (عمدتاً فیتوپلانکتون) و بقیه شبکه غذایی دریایی (مصرفکنندگان ثانویه) هستند.[۲]
منابع
ویرایش- ↑ Karlson, A.M. , Gorokhova, E. , Gårdmark, A. , Pekcan-Hekim, Z. , Casini, M. , Albertsson, J. , Sundelin, B. , Karlsson, O. and Bergström, L. (2020). "Linking consumer physiological status to food-web structure and prey food value in the Baltic Sea". Ambio, 49(2): 391–406. doi:10.1007/s13280-019-01201-1
- ↑ U S Department of Energy (2008) Carbon Cycling and Biosequestration بایگانیشده در ۳ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine page 81, Workshop report DOE/SC-108, U.S. Department of Energy Office of Science.