باز کردن منو اصلی

صفوةالصفا

کتابی درباره سرگذشت شیخ صفی‌الدین

صفوةالصفا عنوان کتابی است از نویسنده: توکل بن اسماعیل ابن بزاز

ابن بزاز که در آن سرگذشت شیخ صفی‌ الدین اردبیلی و خانوادهٔ او روایت شده‌است. [۱] این کتاب در سال ۷۵۹ هجری قمری و در اواخر دورهٔ مغول نوشته شده‌است و به‌عنوان یک سند تاریخی بیانگر ویژگی‌های عرفان و تصوّف این دوره، به‌ویژه در غرب ایران به‌شمار می‌رود.[۲]

در فصل چهارم از این کتاب داستان دیدار و صحبت شیخ صفی با سعدی تشریح شده‌است. [۳]

نسخه اصلی این کتاب بعدها دستکاری شده است که اصالت کردی صفویان را تغییر داده و آن‌ها را به امامان منسوب کند.[۱]

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ electricpulp.com. "(This official version contains textual changes designed to obscure the Kurdish origins of the Safavid family and to vindicate their claim to descent from the Imams.)EBN BAZZĀZ – Encyclopaedia Iranica". Retrieved 2017-08-16.
  2. آذر اکبرزاده ابراهیمی (بهار ۱۳۹۵). «بازشناخت نادره زنان در «صفوة الصفا»». پژوهش زبان و ادبیات فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۹-۰۲. بیش از یک پارامتر |وبگاه= و |نشریه= داده‌شده است (کمک)
  3. براون، ادوارد (۱۳۳۹). از سعدی تا جامی؛ تاریخ ادبی ایران از نیمه قرن هفتم تا آخر قرن نهم هجری، عصر استیلای مغول و تاتار. ترجمهٔ علی اصغر حکمت. تهران: کتابخانه ابن سینا. صص. ۷۰۴ تا ۷۰۷.