فرشته طائرپور

فرشته طائرپور (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۳۱ در تهران) تهیه‌کننده، مدیر تولید، مجری طرح و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. وی در حال حاضر، مشاور امور مالیاتی خانهٔ سینما می‌باشد.[۲]

فرشته طائرپور
Fereshteh Taerpour.jpg
زادهٔ۱۶ بهمن ۱۳۳۱ ‏(۶۸ سال)
تهران، ایران
ملیتایرانی
تحصیلاتکارشناسی ادبیات انگلیسی
پیشهتهیه‌کننده، مدیر تولید، مجری طرح، فیلم‌نامه‌نویس
همسر(ها)منوچهر شاهسواری[۱]
فرزندانغزل شاکری شمیرانی، عسل شاکری شمیرانی و علی شاکری شمیرانی

زندگی‌نامهویرایش

فرشته طائرپور در بهمن ۱۳۳۱ در تهران به دنیا آمد و فارغ‌التحصیل کارشناسی ادبیات انگلیسی است. او مدتی را به عنوان نویسنده و عضو هیئت تحریریه در مجله زن مشغول به کار شد و در سال‌های بعد ضمن مدیریت مرکز نگارش ویرایش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (۱۹۹۱–۱۹۸۲) با گروه‌های کودک و نوجوان شبکه‌های اول و دوم سیما در مقام مشاور و نویسنده همکاری داشته‌است. طائرپور به دنبال فعالیت ادبی در حوزه کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۶۶ در زمینه سینمای کودک نیز به کار پرداخت. خانه ادبیات و هنر کودکان و نوجوانان که طائرپور مدیرعامل آن است تاکنون بیش از ده فیلم سینمایی و حدود بیست هزار دقیقه آثار ویدئویی تهیه کرده‌است.[نیازمند منبع]

طائرپور در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر نیز نخستین داور زن از مجموعه سینمای ایران محسوب می‌شود. او در این جشنواره دور از شش داور مرد دیگر دیده شد، دلیل آن سرماخوردگی وی اعلام شد، که در کمال تعجب تماشاگران شاهد روبوسی برندگان زن با وی بودند. طائرپور فردای آن روز در مصاحبه با ایسنا اعلام کرد که به خاطر خط قرمزهای صدا و سیما در نشان دادن وی از داوران دور شده تا آن‌ها درست نشان داده شوند.[۳]

او همچنین نخستین داور جشنواره فیلم‌های کودکان در جشنواره‌های فرانکفورت، قاهره و حیدرآباد بوده‌است، درضمن نخستین سینماگر ایرانی است که در پنجاه سال گذشته توانسته به عضویت هیئت رئیسه سازمان بین‌المللی فیلم سازان کودک وابسته به یونسکو (سیفژ) درآید. فرشته طائرپور در سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ به عنوان نخستین تهیه‌کننده زن، به عنوان رئیس هیئت مدیره خانه سینما که بزرگ‌ترین سندیکای صنفی سینماگران ایرانی است، انتخاب و مشغول به کار بوده‌است.[نیازمند منبع]

فیلمشناسیویرایش

کارگردان

  • سازهای ناکوک (۱۳۹۶)

تهیه‌کنندهویرایش

  1. خداحافظ دختر شیرازی (۱۳۹۷)
  2. آینه‌های روبرو (۱۳۸۸)
  3. نخودی (۱۳۸۸)
  4. نیلوفر (۱۳۸۷)
  5. زن دوم (۱۳۸۶)
  6. وقتی همه خواب بودند (۱۳۸۴)
  7. یکی بود یکی نبود (۱۳۷۹)
  8. پسر مریم (۱۳۷۷)
  9. نان و شعر (۱۳۷۲)
  10. مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰)
  11. پاتال و آرزوهای کوچک (۱۳۶۸)
  12. گلنار (۱۳۶۷)

مدیر تولیدویرایش

  1. نخودی (۱۳۸۸)
  2. زن دوم (۱۳۸۶)
  3. نان و شعر (۱۳۷۲)
  4. مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰)
  5. سکوت (۱۳۶۹)
  6. پاتال و آرزوهای کوچک (۱۳۶۸)
  7. گلنار (۱۳۶۷)

طراح صحنهویرایش

  1. سایه‌های هجوم (۱۳۷۱)

مجری طرحویرایش

  1. زمستان است (۱۳۸۴)
  2. بابا عزیز (۱۳۸۲)
  3. سایه‌های هجوم (۱۳۷۱)
  4. ایلیا، نقاش جوان (۱۳۷۰)

نویسندهویرایش

  1. آینه‌های روبرو (۱۳۸۸)
  2. نخودی (۱۳۸۸)
  3. زن دوم (۱۳۸۶)

مشاور فیلمنامهویرایش

  1. نان و شعر (۱۳۷۲)
  2. مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰)

كتابویرایش

  • ماجراي احمد و سارا، انتشارات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان (نويسنده)
  • ماجراي احمد و ساعت، انتشارات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان (نويسنده)
  • زن دوم، انتشارات روزنه (نويسنده)
  • پينه‌دوز بداخلاق، انتشارات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان (مترجم)
  • آرزوي فيل خاكستري، انتشارات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان (مترجم)
  • ماهي تنها، انتشاارت كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان (مترجم)

منابعویرایش

  1. «دیدار سینماگران با رئیس قوه قضائیه ؛ قرار بود رسانه ای نشود؟». عصر ايران. ۲۰۲۱-۰۵-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۰۶.
  2. لوکیشنی که سرانجام درش باز شد خبرگزاری الف
  3. «طائرپور: خط قرمزهای تلویزیون را رعایت کردم تا حذفم بی‌دردسرتر باشد». بی بی سی فارسی. ۲۳ بهمن ۱۳۹۶.

پیوند به بیرونویرایش