قُرنیه (به انگلیسی: Cornea) لایهٔ نازک و شفافی است که در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر قرنیه 12-11 میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد.[نیازمند منبع] قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید.قرنیه را نمی‌توان عضوی از بدن دانست بلکه قسمتی از کرهٔ چشم است. [نیازمند منبع] برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد. نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر به صورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد.

قرنیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
نگاره‌ای مختصر از چشم انسان. (قرنیه (cornea) در بالا مرکز نشان داده شده‌است.)
شناسه‌ها
MeSHD003315
TA98A15.2.02.012
TA26744
FMA58238

ریشه‌شناسیویرایش

واژهٔ قرنیه عربی‌شدهٔ واژهٔ لاتین کُرنیا "cornea" به‌معنی بافت سفت (به انگلیسی: horny tissue) است.[۱]

ساختار قرنیهویرایش

قرنیه از ۳ لایهٔ سلولی و دو غشا تشکیل شده‌است. این لایه‌ها از سطح قرنیه به عمق آن به ترتیب عبارت اند از:

بیماری‌های قرنیهویرایش

 
عکس‌برداری از قرنیه، عنبیه و عدسی

بیماری‌های قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود.

منابعویرایش

  • «ویکی‌پدیای فرانسوی». دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۹.