قلعه براوو اولین آزمایش از سری آزمایش‌های طراحی بمب هیدروژنی با بازده بالا بود که توسط ایالات متحده در آب‌سنگ حلقوی بیکینی، جزایر مارشال، به عنوان بخشی از عملیات قلعه انجام شد. این بمب در تاریخ ۱ مارس ۱۹۵۴ منفجر شد و قدرتمندترین جنگ‌افزار هسته‌ای آزمایش شده توسط ایالات متحده و اولین سلاح هسته‌ای با سوخت لیتیوم دوترید بود.[۱][۲] بازده قلعه براوو ۱۵ مگاتن TNT برآورد شد، که ۲٫۵ برابر ۶٫۰ مگاتن پیش‌بینی شده بود، و دلیل آن واکنش‌های اضافی پیش‌بینی نشده از جمله لیتیوم-۷ بود،[۳] که منجر به آلودگی رادیواکتیو غیرمنتظره در مناطقی در شرق جزیره بیکینی شد. در آن زمان، این نیرومندترین انفجار مصنوعی تاریخ بود.

قلعه براوو
ابر قارچی ناشی از آزمایش
اطلاعات
کشورایالات متحده آمریکا
سری آزمایش‌هاعملیات قلعه
منطقه آزمایشآب‌سنگ حلقوی بیکینی
تاریخ۱ مارس ۱۹۵۴
(۶۹ سال پیش)
 (۱۹۵۴-01}})
نوع آزمایشآزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای
بازده انفجار۱۵ هم‌ارز تی‌ان‌تی (تقریباً ۶۳ پتاژول)
گاه‌نگار آزمایش‌ها

جستارهای وابسته ویرایش

منابع ویرایش

  1. "Operation Castle". nuclearweaponarchive.org. Retrieved 23 September 2017.
  2. Rowberry, Ariana. "Castle Bravo: The Largest U.S. Nuclear Explosion". Brookings Institution. Retrieved 23 September 2017.
  3. "Operation Castle". nuclearweaponarchive.org. May 17, 2006. Retrieved 2016-05-20.
کتابشناسی

پیوند به بیرون ویرایش