لختی

خاصیت مقاومت اجسام در برابر تغییر سرعت یا تغییر جهت

لَختی، مانْد یا اینرسی (به انگلیسی: Inertia) (به فرانسوی: inertie) خاصیتی از یک جسم است که در برابر تغییر سرعت یا تغییر جهت حرکت جسم مقاومت می‌کند.

هر چه جرم یک جسم بیشتر باشد لختی آن بیشتر است. به قانون اول نیوتون قانون لختی نیز گفته می‌شود.

تمایل اجسام به حفظ حالت قبلی را لختی گویند.

در آثار ارسطو به آن به صورت حرکت طبیعی به نوعی پرداخته شده.

قانون اول نیوتن می‌گوید هرگاه شی با سرعت ثابت در حال حرکت باشد مادامی که نیروی خارجی به آن وارد نشود به حرکت خود در همان مسیر ادامه خواهد داد. توجه کنید که حرکت دایره‌ای یکنواخت شتاب‌دار است و بردار شتاب دائم تغییر می‌کند.

«اینرسی، یا نیروی ذاتی ماده، قدرت مقاومتی است که با آن هر جرمی، به همان اندازه که آن توان در آن نهفته‌است، برای حفظ وضعیت کنونی خود تلاش دارد، چه این حالت، وضعیت سکون، یا حالت حرکت یکنواخت رو به جلو در یک خط مستقیم باشد.»[۱]

لختی با این تعریف در کوانتوم مکانیک و نسبیت عام قابل تعریف نیست و تنها با نظریه پیمانه‌ای می‌توان باز تعریفی برای آن صورت داد. [نیازمند منبع]

به‌عنوان یک نظریه حاشیه‌ای زمینهٔ (en:Quantized inertia) مورد گفتگو قرار گرفته‌است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Andrew Motte's English translation:Newton, Isaac (1846), Newton's Principia: the mathematical principles of natural philosophy, New York: Daniel Adee, p. 72